|
Biciclopoloog & Bicycliste Column's
De tranen van Cavendish
Gisteren weer eens een klein stukje Avondetappe gekeken. Ik zapte langs het leuke koppie van Cavendish en bleef even hangen. Natuurlijk meteen weer doorgezapt, toen het hoofd van Mart Smeets in beeld kwam. Op welke zender dan ook, is er altijd ergens een betere kop te bekijken dan die van hem.
Van tranendal tot zegetocht naar verse waterlanders. Mark Cavendish beleefde het in twee dagen tijd. Van compleet mislukte sprint tot etappe-winnaar. Sprintcoach Zabel stond erbij en keer ernaar. Ik vond het een mooi gemaakt item. Uit elk moment van beide interviews, zowel met Cavendish als met Zabel, sprak de twijfel. Die eerste opluchtende winst mocht dan binnen zijn, het geloof is dat nog allerminst.
Van te voren had ik het allemaal niet zo goed gevolgd. Laten we zeggen dat mijn aandacht ook wat meer bij het WK Voetbal lag. Het was me ontgaan dat Cavendish het hele jaar nog niet veel gepresteerd had. De eerste massasprint had ik wel gezien. Het leek erop dat Cavendish een foutje maakte. Kon gebeuren. Die twaalfde plaats vond ik vreemder. Met een beetje fantasie kon je er een verhaal van maken… verkeerde plaats gekozen, steentje op de weg, vliegje in zijn oog… Maar eigenlijk was er geen andere verklaring: Cavendish kon het gewoon niet bijbenen. Ingemaakt worden door een 36-jarige Petacchi. Da’s een klap die aankomt.
Had iemand gerekend op de sprintzege van gisteren? Zabel niet. Die had het slechts gehoopt. Cavendish niet. Of zijn huilpartij tussen de rondemissen was wel heel erg goed geacteerd. Opgelucht was hij, maar bevrijd nog niet. In het interview prees hij de inzet van zijn HTC-trein en hamerde erop dat hij hun inspanningen niet tekort mocht doen. Alleen sprak uit zijn ogen nog steeds alle twijfel van de wereld.
De reactie van Zabel aan de meet sprak evenveel boekdelen. Een glimlach rond zijn mond, een halfbakken spurtje naar de eindstreep. Geen gejuich, geen knuffel, geen bevrijdende gulle lach. Cavendish heeft het broodnodige eerste baby-stapje gezet, maar het hele team rijdt nog steeds onder voorbehoud. Is de “Little Cowboy” los? Overleeft Mark de martelingen van de Alpen? Gaat-ie in het groen de Champs-Elysées op? Ik moet het nog zien gebeuren. Cavendish en Zabel denken hetzelfde: zij moeten het ook nog zien gebeuren. Wordt vervolgd…
(Hoe anders is het met de instelling van Oranje! Blakend van zelfvertrouwen. Mannen met een missie en een focus op de wereldtitel. Zou het niet prachtig zijn om aanstaande zondag 11 koppies in vreugdetranen te zien uitbarsten rond een gouden beker? Huilende Oranje mannen op het hoogste overwinningspodium: kom maar op!)
|
Geel en Oranje
Was Cancellara gisteren de held of de schlemiel van de dag? Zelf heeft hij er wel een mening over: “Ik vind solidariteit en respect in de sport het voornaamste. Mijn boodschap aan de renners was: wielrennen is maar een deeltje van jullie leven.” En daarom haalde hij de voeten van de pedalen, schakelde de versnelling weer een paar tandjes lager en keek om of de Schleckjes al in zicht waren. Natuurlijk ging het niet om de solidariteit of het respect. Het ging om Frank en Andy.
Robert Gesink baalde. Le Tour is amper drie dagen oud of Gesink is al weer aan het zemelzeiken: “Als ik val wordt er gewoon doorgereden''. Volgens mij zat Gesink niet in de laatste valpartij, maar in één van de eerste… waar het grootste gedeelte van het peloton nog gewoon overeind bleef. Het kan natuurlijk ook aan de gescheurde ellepijp hebben gelegen… Langzaam wordt het publiek door zowel de Rabobank ploeg als de media weer klaargestoomd voor Nederlandse teleurstelling in Le Tour. Gesink bereidt ons langzaam voor op de dag dat hij afstapt. Misschien vandaag al, want dan kan hij de kasseien de schuld geven. Anders moet hij weer een paar dagen wachten op een beter excuus. Zo lijkt Niki Terpstra nu al verstandig. Een fatsoenlijke klassering in de proloog als beste Nederlander. En afstappen nu het WK Voetbal de aandacht nog afleidt van Le Tour. Uitvallen, voordat men het op kan merken en af gaat zeiken. Persoonlijk vind ik dat Niki het beter doet dan Robert. Alleen jammer dat ik ‘m niet in mijn laatste plaats ploeg heb gezet.
Lance en Contador volgden Cancellara. Puur vanuit een sportief oogpunt natuurlijk. Volgens Lance leek het wel oorlog en Contador had persoonlijk aan zijn team gemeld dat de vaart eruit moest. Dat beide favorieten zelf ook aangeslagen waren, vermelden ze er natuurlijk niet bij. Van Contador weet ik het niet, maar Lance in goede doen… Die zou Cancellara hartelijk uitgelachen hebben om ‘m daarna op achterstand te rijden. Lance is niet zo sportief aangelegd; hij komt om te winnen. Het is nog te vroeg om conclusies te trekken, maar… Lance die vaart mindert: het zou best een teken kunnen zijn.
Ach… Le Tour is nog jong. We zijn pas drie dagen onderweg. Vandaag zullen de kasseien nieuwe slachtoffers maken. Morgen verschijnt Gesink niet meer aan de start. Cavendish gaat geen rare bochtjes meer maken en pakt een ritwinst. We kabbelen nog even door de bergen in en na zondag begint Le Tour pas echt. Pas dan kleuren we geel in plaats van oranje. Lang leve Le Tour – en lang leve Oranje. Alleen jammer dat die twee zo slecht samen gaan.
|
Geel en Oranje
Was Cancellara gisteren de held of de schlemiel van de dag? Zelf heeft hij er wel een mening over: “Ik vind solidariteit en respect in de sport het voornaamste. Mijn boodschap aan de renners was: wielrennen is maar een deeltje van jullie leven.” En daarom haalde hij de voeten van de pedalen, schakelde de versnelling weer een paar tandjes lager en keek om of de Schleckjes al in zicht waren. Natuurlijk ging het niet om de solidariteit of het respect. Het ging om Frank en Andy.
Robert Gesink baalde. Le Tour is amper drie dagen oud of Gesink is al weer aan het zemelzeiken: “Als ik val wordt er gewoon doorgereden''. Volgens mij zat Gesink niet in de laatste valpartij, maar in één van de eerste… waar het grootste gedeelte van het peloton nog gewoon overeind bleef. Het kan natuurlijk ook aan de gescheurde ellepijp hebben gelegen… Langzaam wordt het publiek door zowel de Rabobank ploeg als de media weer klaargestoomd voor Nederlandse teleurstelling in Le Tour. Gesink bereidt ons langzaam voor op de dag dat hij afstapt. Misschien vandaag al, want dan kan hij de kasseien de schuld geven. Anders moet hij weer een paar dagen wachten op een beter excuus. Zo lijkt Niki Terpstra nu al verstandig. Een fatsoenlijke klassering in de proloog als beste Nederlander. En afstappen nu het WK Voetbal de aandacht nog afleidt van Le Tour. Uitvallen, voordat men het op kan merken en af gaat zeiken. Persoonlijk vind ik dat Niki het beter doet dan Robert. Alleen jammer dat ik ‘m niet in mijn laatste plaats ploeg heb gezet.
Lance en Contador volgden Cancellara. Puur vanuit een sportief oogpunt natuurlijk. Volgens Lance leek het wel oorlog en Contador had persoonlijk aan zijn team gemeld dat de vaart eruit moest. Dat beide favorieten zelf ook aangeslagen waren, vermelden ze er natuurlijk niet bij. Van Contador weet ik het niet, maar Lance in goede doen… Die zou Cancellara hartelijk uitgelachen hebben om ‘m daarna op achterstand te rijden. Lance is niet zo sportief aangelegd; hij komt om te winnen. Het is nog te vroeg om conclusies te trekken, maar… Lance die vaart mindert: het zou best een teken kunnen zijn.
Ach… Le Tour is nog jong. We zijn pas drie dagen onderweg. Vandaag zullen de kasseien nieuwe slachtoffers maken. Morgen verschijnt Gesink niet meer aan de start. Cavendish gaat geen rare bochtjes meer maken en pakt een ritwinst. We kabbelen nog even door de bergen in en na zondag begint Le Tour pas echt. Pas dan kleuren we geel in plaats van oranje. Lang leve Le Tour – en lang leve Oranje. Alleen jammer dat die twee zo slecht samen gaan.
|
Nederland kan opgelucht ademhalen.
Het was een drama in the making. Kosten noch moeite waren gespaard om van de start van de Giro een succes te maken. Nog even dreigden de stakende schoonmakers roet in het eten of op de weg te gooien. Een oplossing voor het tramrailsprobleem werd ter elfder ure gevonden. Waar de koningin het moet doen met simpele touwtjes in de trambaan, wordt voor de renners het roze schuim uit de spuitbus gehaald. Niets kon een succesvolle start nog in de wielen rijden.
Tot… de ramp zich bijna voltrok.
ONS ALLER YOLANTHE KREEG VOORHOOFDSHOLTEONTSTEKING.
Ik zet het in hoofdletters. Dat doet de Televaag namelijk ook. En als de Televaag het doet, dan moet het wel belangrijk zijn. Denk je alles gehad te hebben en dan wordt onze ultieme Rondemiss ziek! Daar valt elke aswolk bij in het niet. Griekse misere is er niets bij. Yolanthe, wat doe je ons aan!!!
Persoonlijk heb ik het probleem nooit zo gezien. Wie heeft Yolanthe uitgekozen? Waarom is Yolanthe ueberhaupt uitgekozen? Hadden we nu echt niemand anders die als boegbeeld van wielrennend Nederland een fatsoenlijke start kan begeleiden? Tuurlijk wel!
Marianne Vos? Bijvoorbeeld? Goede wielrenster. Bekend in het wereldje en daarbuiten. OK, geen lekker koppie. Da’s dan een minpunt.
Danielle Overgaag? Beter koppie. Blauwe Maandag gekoerst. Ex van Lance. Vast nog steeds een bekende naam in het peloton. En anders in ieder geval bij de Nederlandse bevolking.
Leontien van Moorsel? Need I say more.
Als er toch één vrouw iets betekent heeft voor de wielersport in Nederland, dan is het deze.
Maar nee. In hun oneindige wijsheid heeft een clubje wielerbobo’s gemeend een andere afweging te moeten maken. Jammer genoeg mogen ook mensen zonder verstand een eigen mening hebben. Dat verklaart de keus voor Yolanthe. Gelukkig. Deze wijze mannen commissie kan een gezamenlijke zucht van opluchting slaken. De Televaag heeft gesproken. De start van de Giro is gered.
“Yolanthe net op tijd beter voor de Giro
Ze is op tijd hersteld van een voorhoofdsholteontsteking die haar belemmerde om vanuit Milaan naar Amsterdam te komen. Daardoor was het niet zeker of ze er wel op tijd zou kunnen zijn.“
Ik denk niet dat ik ga kijken.
Met vriendelijke groet,
Uw Bicycliste
P.S. Mooi lezerscommentaar wel op het bovenstaande stukje: “Laat maar wegblijven. Zometeen rooft ze je huis nog leeg!”
|
Armstrong
Het einde nadert. Aanstaande Zondag wordt Le Tour 2009 definitief afgesloten. Maar eigenlijk kunnen we balans al opmaken. Contador wint Le Tour. En Lance Armstrong wint ‘m niet.
In de laatste weken is er veel geschreven en gesproken over de rivaliteit tussen Armstrong en Contador, over de verhoudingen in het Astana-team en over de loyaliteit van Johan Bruyneel. Hoe moeilijk is het om te starten met twee kapiteins op één schip? Of om te gaan rijden met een kapitein en een muitende eerste officier? Hoe lastig is het voor stuurman-aan-wal-Bruyneel?
Volgens Bruyneel was er geen strijd. Contador was de kopman, Armstrong de veredelde knecht. Contador trok een mooi koppie en deed er vooral het zwijgen toe. Armstrong sprak veel met de pers, maar liet weinig los. We zouden wel zien wie de echte kopman was.
Er kan natuurlijk nog van alles gebeuren, maar de laatste week is het eigenlijk wel duidelijk geworden. Contador laat zijn benen spreken en Armstrong zegt dat-ie volgend jaar wel gaat winnen. Need we say more?
Gaat Armstrong volgend jaar ook winnen? Nieuwe ploeg, nieuwe sponsor, oude Bruyneel. En…. oude Armstrong. Voor een wielrenner dan (voordat ik hier lezers tegen het hoofd ga stoten, die ouder zijn dan onze Lance). Wanneer is het tijd om op te geven? Wanneer is het tijd om toe te geven? Armstrong wordt in September 38. Contador is volgend jaar 27. Is de strijd nu niet aan de jongere garde?
Contador legt zich volledig toe op datgene waar hij goed in is: wielrennen. Armstrong doet het anders. Hij gaat volgend jaar ook marathons lopen, triathlons doen en daarnaast wil hij Le Tour winnen. Aan de ene kant is het bewonderenswaardig. Aan de andere kant is het van de gekke. Hoe veel wil je van een lijf vergen? En hoe vaak denk je dat dit nog ten volle hersteld? Ik vraag me echt af in hoeverre Armstrong’s ambitie reeël is. Zonder daarbij af te willen doen aan de welverdiende ervaring en status die hij heeft.
Zoals eerder gezegd, er kan nog van alles gebeuren. Eerlijk gezegd hoop ik ook dat er nog van alles gebeurt. Terugdenkend aan die memorabele rit naar de top van de Mont Ventoux in 2000, hoop ik dat Armstrong deze keer als eerste over de finishlijn gaat. In een gevecht met Contador dat net zo mooi is als dat met piraat Pantani toendertijd, maar deze keer dan wel met Armstrong als de gelukkige winnaar. Contador die Le Tour wint en Armstrong die de Mont Ventoux bedwingt. Ere wie ere toekomt met toch een beetje heroiek, dat ik graag aan Armstrong gun.
Wie weet hoe het er volgend jaar aan toe zal gaan? We hebben gelukkig nog even. Maar als ik nu zou moeten inzetten, dan ging mijn eurootje toch alvast op Contador.
Uw Bicycliste
P.S. Toch eens aan Tom Boonen vragen of Pantani misschien zijn grote voorbeeld was… Ze hebben in ieder geval al twee gemeenschappelijke hobbies.
P.P.S. Interessant verhaal gehoord over hoe Contador “wetenschappelijk gezien” Verbier niet had kunnen beklimmen op de manier, zoals we het hem allemaal hebben zien doen. Lichaamsbouw, zuurstofopname, lucht en wind, en wat dies meer zij, allemaal in aanmerking genomen, stelde een deskundige dat Contador een onmenselijke prestatie heeft geleverd. Misschien blijkt volgende week toch opeens dat Andy Schleck Le Tour heeft gewonnen… Hoe gaan we dat probleem dan in Godsnaam oplossen Lachende Admin???????
|
Waar is Tom Boonen?
Wie herinnert zich 30 juni 2006 nog? Een gedenkwaardige dag in de historie van dit on-line Tourspel. Donderdag 29 juni was er nog niets aan de hand. De meesten onder ons hadden netjes betaald, hun ploegnaampjes verzonden en een keurig rijtje van 15 renners en 5 reserves ingevuld. Toen werd het Vrijdag 30 juni. De website van ons Tourspel overstroomde…. Nog nooit waren zoveel gebruikers zo snel en zo lang on-line… Het rijtje ingelogde spelers paste bijna niet meer op de pagina!
Voor degenen die zich het niet herinneren: op Vrijdag 30 juni werden de slachtoffers van het dopingschandaal rond bloedarts Eufemiano Fuentes bekend en één voor één melden de favorieten zich af voor Le Tour. Zorgvuldig samengestelde lijstjes waren niets meer waard. Hoge verwachtingen, gegarandeerde winnaars, het al uitgegeven dagprijzengeld… het kon allemaal acuut de prullenbak in. Nervositeit ten top op de dag voor de start van Le Tour 2006.
Dit jaar hadden we Vrijdag 30 juni (in dit geval dan Vrijdag 3 juli) in het klein. De grote vraag was: mag Tom Boonen wel of niet meedoen? Spelers met sprintersploegen, spelers die voor de dagprijzen gingen: allemaal luisterden ze naar de radio of bekeken de krant op internet. Deed Tom Boonen mee? Dan moest-ie nog wel toegevoegd worden in de ploeg… Op een totaal van 236 ploegen prijkt Tom Boonen 148 keer op de lijstjes. In de 88 `laatste plaats ploegen` werd hij op Vrijdag angstvallig verwijderd als reserve.
We zijn twee weken verder. En we kunnen een voorlopige conclusie trekken: Tom Boonen was een welkome aanvulling geweest op elk laatste-plaats-ploeg-lijstje. Want waar is Tom Boonen? Heeft iemand het koppie van Tom kunnen ontdekken in het peloton? Heb ik een treintje gemist bij de aankomst van de zoveelste massasprint? Hebben Cavendish en Hushovd vanuit hun ooghoeken 1 keer moeten kijken of Tommie’s fietsje er al aan kwam? Doet Tom Boonen eigenlijk wel mee? Waar is Tom Boonen????
Gelukkig hoef je als renner niets te presteren om toch nog een beetje media-coverage te krijgen. Deze week stonden er twee artikelen over Tom Boonen in de krant. Het ene met wat interessante citaten, het andere geeft een veelzeggende indruk van Tom’s voorbereidingen. Laten we beginnen met de citaten. Het was natuurlijk ook anderen al opgevallen dat ons Belgische beest niet meer zo mee kon in de sprint. Dus aan Tom de vraag waar hij bleef. Dit was het antwoord:
~Ik ben niet meer de kerel die in 2004 met een mes tussen de tanden op leven en dood sprintte. Daarvoor ben ik niet meer dom genoeg.
Wauw, Tom Boonen is slimmer geworden! Tom heeft het licht gezien. Getuige ook het volgende citaat:
~Ik ga niet meer teveel risico's nemen. Ik rem liever een keer vaker dan dat ik tegen de grond sla. Al ben ik altijd een voorzichtige geweest. Ik was nooit een kamikaze en deed nooit vreemde dingen.
Kijk… ik weet natuurlijk niet wanneer dit interview precies is gegeven. Ik was er niet bij toen Tom opeens besloot om intelligent, verstandig en normaal te gaan worden. Wat ik wel weet, is dat hij dat dan allemaal in verrekte korte tijd heeft bereikt!
Want, waar was Tom Boonen op 24 juni? De laatste twee weken weet niemand waar Tom Boonen is, maar er zijn genoeg getuigen die kunnen vertellen over de whereabouts van Tom op 24 juni (is handig voor de dopingcontrole… hoeft-ie het zelf niet meer in te vullen). Het volgende artikeltje stond namelijk óók deze week in de krant:
- - -
Zoenende Boonen weer in opspraak
GENT - Halverwege de Tour de France waarin hij nog steeds wacht op zijn eerste ritzege, heeft Tom Boonen opnieuw voor opschudding gezorgd.
In twee bladen (Story en Dag Allemaal) bekent de renner dat hij op 24 juni in beschonken toestand in het openbaar heeft gezoend met een ‘platinablonde’ vrouw van begin twintig. Daarop heeft zijn vriendin Lore hem verlaten, maar inmiddels is zij terug bij Boonen. - Achteraf denk je dan: godverdomme wat heb ik nou weer gedaan,- aldus de renner in Story. - Maar zoals altijd, dan is het te laat.
Voor de start van deze Tour raakte Boonen ook verwikkeld in een cocaďnezaak. Hij bekende het genotsmiddel eveneens in een beschonken bui te hebben gebruikt. Het kostte hem bijna zijn deelname in Frankrijk.
Tijdens de bewuste stapavond in Gent raakte Boonen ook betrokken bij een ruzie in een plaatselijke snackbar. Hoewel hij nog niet aan de beurt was, nam hij een hamburger van de toonbank en at deze op.
De eigenaar van frituur ’t Geel Kot, Jerry Rubin: -`Hij was duidelijk ladderzat. Gelukkig bleven de andere klanten rustig en lieten zij hem gaan. Uiteindelijk is hij gewoon vertrokken. Zonder zijn rekening van 2 euro 20 te betalen.
Het zijn toch twee interessante artikeltjes naast elkaar. Tom Boonen is altijd een voorzichtige geweest en hij deed geen rare dingen. België is natuurlijk een heel ander land. Dus misschien is het daar normaal om te zoenen met platinablonde vrouwen, ruzie te maken in snackbars en niet af te rekenen voor je hamburger. Coke gebruiken, al dan niet in beschonken buien, doen topsporters in Nederland ook. Dus dat zal waarschijnlijk niets met nationaliteit te maken hebben, maar meer met topsport. Of zo.
In het ene artikel spreekt de voorzichtige oud en wijs geworden Tom Boonen. In het andere de aggressieve, onnadenkende zatlap. Ik weet niet welke van de twee het het beste zou doen in een sprintje tussen Cavendish en Hushovd, maar één ding is duidelijk: de Tom Boonen van nu speelt in ieder geval niets klaar. Al twee weken lang stuurt Tom met beleid elke bocht in. Hij zorgt dat hij zich niet mengt in de massa die naar de eindstreep dendert. Zorgvuldig laverend vermijdt hij elk glad stukje wegdek. Tom remt wel een keertje vaker, want dan weet hij in ieder geval dat hij de eindstreep haalt. - Ik ben slimmer geworden - denkt Tom Boonen, - en slim is goed! Helaas vergeet Tommie dat alleen slim zijn de rekeningen niet betaalt. Een ritwinst hier, een ontsnappinkje daar en een beetje visibility voor de sponsor. Dat levert geld op! Als Tommie zo doorgaat, komt er zometeen geen poen meer in het laatje. En dat is niet goed. Want zo wordt die openstaande rekening van 2 euro 20 natuurlijk nooit betaald!
Uw Bicycliste
P.S. Ook wel opmerkelijk. Als Tom Boonen op dezelfde voet verder gaat, dan kunnen zijn woorden aan het eind van Le Tour 2009 nog wel eens profetisch blijken: - Achteraf denk je dan: godverdomme wat heb ik nou weer gedaan. Maar zoals altijd, dan is het te laat.
|
Plasje doen…
Ik beken schuld… na mijn column van 8 juli zou je natuurlijk denken dat ik absoluut never nooit naar Mart Smeets’ “Avondetappe” zou kijken. En dat doe ik ook niet. Normaal gesproken. Normaal gesproken zit ik op zondagavond in de kroeg. Eergisteren niet.
Wat blijkt? Zondagavond is een prima avond om in de kroeg te zitten, want op zondagavond is er absoluut echt niets, maar dan ook niets fatsoenlijks op tv. “Andere Tijden Sport” was enigszins interessant, alleen zeker niet om voor thuis te blijven. Daana begon “Avondetappe”. Ik had al een kort trailertje gezien en wist dat Guido Weijers en Michael Boogerd aan tafel zouden zitten. Guido Weijers is leuk. Dat was reden nummer 1 om te kijken. Michael Boogerd kon mogelijk interessant zijn in het licht van de recente Oostenrijkse ontboezemingen. (Kort note-je voor Kees Maas: zou het echt puur toeval zijn dat Koos Moerenhout het zo ontzettend goed doet in het Oostenrijkse?). Dus Michael Boogerd was reden 2. Mart Smeets nam ik dan maar op de koop toe.
“Avondetappe” viel nog niet tegen. Het geluid stond zacht, vooral als Mart Smeets sprak. Zodra Guido en Michael aan het praten waren, mocht het geluid iets harder. (Hoe lang zouden batterijen van de afstandbediening mee gaan als je ‘m continue gebruikt om de TV harder en zachter te zetten?). Guido was enthousiast en sympathiek. Michael Boogerd was kundig, soms overtuigend, soms ontwijkend. Ik ben bereid om hem in het hele Oostenrijkse dopingverhaal voorlopig het voordeel van de twijfel te geven (Deze regel schreef ik voor de tranentrekkende ontboezemingen van Yuri van Gelder. Die heb ik ook altijd op z’n lieve blauwe jongensoogjes geloofd…).
Het programma kabbelde een beetje voort. Weinig opzienbarende praatjes, tot op het eind het gesprek op urine-controle kwam. Eigenlijk had ik daar nog nooit zo bij stil gestaan. Natuurlijk kun je op je vingers natellen, dat een urine-dopingcontrole een inbreuk op je privacy is. Toch had ik nog nooit over de praktische uitvoering ervan nagedacht. Michael Boogerd kon er treffend over vertellen.
Ik wist dat alle renners hun “whereabouts” bekend moeten maken. En een plasje op commando kon ik me ook nog voorstellen. Maar toch… wist ik veel, dat een renner naakt in een glazen “pausmobiel” moet gaan staan met de controleur naast hem, of in je blootje in de berm, omdat je het glazen hokje onderaan de berg niet meer haalt. Wielrennen moet je vak maar zijn… en wil je echt urine-dopingcontroleurverzamelaar op je CV hebben staan?
Andere anekdotes passeerden de revu… Guido Weijers vertelde over de coureur die op zondagochtend urenlang krant en ontbijttafel mocht delen met de controleurs. De te controleren wielrenner was uit bed gestapt en had, volkomen logisch en natuurlijk, zijn ochtendplasje gedaan. Ding Dong… daar ging de voordeurbel… Heel wat glaasjes water later werd er toch, tot tevredenheid van de controleur, genoeg uitgeperst. Daar gaat je zondagochtend privacy. “Lust je nog een croissantje schat?… En u ook nog een vers geperst jus-tje meneer de controleur?”
Michael Boogerd was in zijn carriere misschien 30 tot 35 getest. Hij wist het precieze aantal keren niet, maar dit was een vermoeden. Wat hij wel wist, was dat Lance Armstrong tussen September 2008 en afgelopen Zondag meer dan 60 keer getest was. 60 keer (!!!) in 10 maanden tijd. Volgens mij staat de koffie in huize Armstrong elke zondagochtend alvast maar klaar. Met het eitje, zoals de controleur ‘m het liefst gebakken heeft. Eitje op? Mooi, dan kan de snikkel uit de broek en mag u eens even lekker toekijken hoe ik de blaas leeg… Ik kan me mijn zondagochtenden wel gezelliger voorstellen.
Ik ben blij dat ik nooit talent heb gehad voor wielrennen. Ik ben ook blij dat ik in mijn beroep geen blote mannen het toilet op hoef te begeleiden. Zowel de wc als de zondagochtend heb graag voor mezelf alleen.
Uw Bicycliste |
Je kan altijd nog wielrenner worden…
Zoals bekend heeft De Lachende Tour een sponsor, en wel Cafés ‘t Slik en De Schorre. Door velen die hier regelmatig on-line zijn (frequent) bezocht, bij anderen die niet uit het Zuidwest-Brabantse komen, totaal onbekend. Bij deze nogmaals: Carla en Marijn – Bedankt! Als rechtgeaarde deelnemer en columniste van De Lachende Tour ben ook ik veelvuldig in Schorre, dan wel Slik te vinden. Aan de bar wordt menig wijwatertje gedronken tijdens gezellige gesprekken. Sinds vorige week gaan die gesprekken natuurlijk regelmatig over Le Tour. Hoe kan het ook anders?
Gisteren was weer zo’n avond. Nog geen minuut binnen en we begonnen al. De val van Robert Gesink, de comeback van Lance Armstrong, de onwelkome punten die we aan onze broek gesmeerd kregen door een overactief Nederlands rennertje, Glocknerkoenig Koos Moerenhout. Meningen, gefundeerd en ongefundeerd, opinies, geponeerd met of zonder enige kennis van wielrennen, vleiende woorden en verontwaardigde uitroepen vlogen over de bar. Le Tour maakt een avond ouderwets gezellig.
Zonder in details te treden, zal ik er even bij vertellen dat er weinig echte wielerfans of -kenners in ons midden waren. Het invullen van onze teams gaat meestal gepaard met een “lang-leve-Wikipedia”-gevoel en we strijden liever om de laatste dan de eerste plaats. Daar heb je namelijk meer geluk dan kennis voor nodig. Natuurlijk hebben we wel allemaal een mening! Met al onze gegooglede en gewikipediade kennis gaan we graag met elkaar de verbale strijd aan. En dat kan leiden tot zeer interessante gesprekken, discussies en theorieen.
Zoals gisteren.
Na een paar biertjes, wijwatertjes en whiskietjes waren we het er allen over eens: wielrenners zijn eigenlijk schaatsers. En allemaal hebben ze op een dag bedacht dat ze altijd nog wielrenner konden worden!
Misschien is enige uitleg op zijn plaats. Leest en u zult begrijpen.
Nederlanders zijn goede schaatsers. Altijd al geweest. Vroegâh hadden we in Nederland namelijk nog strenge winters. We keken minder TV en we hadden nog geen internet. Dus wat deden al die Nederlanders in de winter ter vermaak: die bonden de ijzers onder en sloegen aan het schaatsen. Dat waren nog eens nostalgische tijden.
Denkend aan Holland
Zag ik stoere kerels
Glijdend over oneindige
Ijsvlaktes gaan
Dat was het beeld wel zo’n beetje.
Nu is het anders.
De winters zijn zachter. Vriest het buiten, dan lonkt binnen de centrale verwarming. Sneeuwt het dan staan we humeurig te wachten op de strooiwagens. Waar we dan ook weer geirriteerd naar kijken, omdat de pekel de lak van de auto aan kan tasten.
Gelukkig werd het weer zomer. En toen bedachten de “stoere” kerels zich opeens… We kunnen wel sporten! Lekker in het zonnetje, beetje de buiten op…. We gaan fietsen!!! Zo gezegd, zo gedaan. Waar de ijzers van de schaatsen steeds verder corroderen, wordt de ketting van de fiets netjes in het vet gezet. In plaats van ganzenvet om het neuspuntje warm te houden, wordt het flesje zonnebrand op het gelaat gesmeerd. Van het strakke schaatspak worden de pijpen ingekort, en… we zijn onderweg.
De Nederlander heeft besloten. Eigenlijk zijn we schaatser, maar we kunnen altijd nog wielrenner worden. De grootste voordelen: het is niet koud en je komt nog eens ergens. Een tourtje door Frankrijk, een ronde door Italie en een vueltaatje door Spanje. Jan Bos snapt ‘m. Fietsen is zoveel aangenamer.
En toch…
Wat in het bloed zit, is er niet uit te krijgen. Le Tour is nog geen week oud en de echte Nederlander heeft zichzelf nog niet verloochend. De Nederlander blijkt te fietsen, zoals hij schaatst. Alsof ze zich op glad ijs bevinden, racen de wielrennende Nederlanders er vandoor. Alsof de smalle bandjes nog smallere ijzertjes lijken, nemen de wielrennende Nederlandse de bocht. Robert Gesink, Piet Rooijakkers, Jurgen van de Walle: allemaal toonden ze hun natuurlijke aanleg. Hun ware aard. Racend gingen ze de bocht in en glijdend kwamen ze er uit. De wielrennende Nederlands fietst, zoals hij schaatst. Met vallen, en niet meer opstaan.
Nederlandse coureurs zijn schaatsers die allemaal dezelfde gedachte hebben gehad: we kunnen altijd nog wielrenner worden.
Uw Bicycliste.
P.S. Menchov is natuurlijk geen Nederlander. Maar zoals iedereen weet, zijn de winters in Rusland ijzig en koud. We hoeven niet te raden. We weten wat Menchov heeft gedacht.
|
Routine-Tour
Le Tour is weer gestart. En zoals elk jaar in het laatste decennium zijn er een aantal wetmatigheden. We zetten ze even op een rijtje:
· Amstrong doet mee. Zoals het hoort. Natuurlijk: hij is er een tijdje tussenuit geweest. Blijkbaar bevielen de jaren dat hij clean was minder goed. Nu hij waarschijnlijk opnieuw aan de epo-achtige stofjes zit, is het hem gelukkig weer duidelijk waar het om draait in het leven: Fietsen! Die epo brengt ons bij punt 2.
· Doping. Ook dit jaar wordt er geslikt, gespoten, bloed getapt, gecentrifugeerd en getransfuseerd. Behalve door Tom Boonen. Maar die snapt het dan ook niet zo goed en denkt dat een wit poedertje in je neus de redding is voor alles. Voorlopig fietst Cavendish ‘m van de sokken…
· Wetmatigheid 3: er komt geen Nederlandse winnaar. Kees Maas weet hoe dat komt. Er komt geen Nederlandse winnaar, omdat Koos Moerenhout niet mee mag doen. Quelle stupide beslissing! Nederlands kampioen en toch thuis moeten blijven. In huize Maas wordt dat als een doodzonde beschouwd. Gelukkig is Koos Glockerkoenig geworden. Applausje voor Koos. Zijn onsterfelijkheid is geregeld. Glockerkoenig… zou dat ook genoeg zijn voor een Michael Jackson-achtige herdenking – mocht Koos ooit het loodje leggen?
· De laatste wetmatigheid: Mart Smeets is weer dagelijks op tv. Meerdere malen. Bijna net zo vaak als Michael Jackson. En waar ik nog een reden zie om Jackson te vertonen, vraag ik me toch af waarom we in godsnaam met z’n allen naar Mart Smeets moeten blijven kijken? Kan die man niet weg? Het is Le Tour… niet de “Grote-Mart-Smeets-one-man-show”. Na al die jaren lijkt Mart nog steeds niet door te hebben dat het om de renners en de gasten gaat, niet om hemzelf. En als het dan WEL een keer om hemzelf dreigt te gaan, dan blijkt Mart Smeets op zijn ergst! Iemand toevallig de best-of van “De TV Draait Door” gezien vorige week? Ik ben geen Waldemar Torenstra-fan, maar hij had een fatsoenlijke aankondiging over een interview van een Limburgs tv-station met Mart Smeets in een kerk. Torenstra – en ik quote ‘m niet, omdat ik de precieze tekst niet meer weet – was verbaasd… Erg verbaasd, dat er naast Mart Smeets en het EGO van Mart Smeets nog plaats was voor een interviewer. (Zelfs in een vrij grote kerk was men nota bene al bang voor ruimtegebrek naast het EGO van Mart Smeets…) Daarna showde men het item. Het was genant. Mart Smeets kleineerde, intimideerde en liep daarna boos weg. Ik hoopte een youtubeje hiervan te vinden, maar helaas… Dun hoop ik iets anders: ik hoop op Le Tour zonder Mart Smeets. Wie hoopt met mij mee?
|
Geraniummen
Ook wielerfanaten hebben hobbies. Alsof-ie nog niet genoeg kilometers had gemaakt in zijn leven, besloot Lance Armstrong dat-ie eens moest gaan rennen. Natuurlijk geen lullig rondje rond de kerk, maar gewoon een paar marathons. Cadel Evans ruilt zijn tweewieler graag in voor een vierwielig voertuig en racet in zijn vrije tijd rondjes op een circuit. Hopelijk komt-ie Alessandro Petacchi daar niet tegen, want die steekt zijn neus in zijn spaarzame vrije uurtjes bij voorkeur in een goed glas wijn. Tom Boonen daarentegen steekt zijn neus weer ergens anders in.
Wielerfans hebben ook hobbies. Laat ik mijzelf als voorbeeld nemen. Zo sportief als onze wielerhelden ben ik niet. De marathon laat ik met plezier aan mij voorbijgaan. En ik heb bij lange na niet genoeg geld voor de hobby van Cadel Evans… of die van Tom Boonen. Net als Petacchi proef ik graag een glas wijn, maar verder heb ik vooral oude wijven-hobbies. Doe mij een goed boek of laat me bij zonnig weer lekker in de tuin rommelen.
Grote trots in mijn tuin zijn de, niet te missen, knalrode, overvloedig bloeiende en fris geurende Oostenrijkse hanggeraniummen. Een genot om naar te kijken en een aanwinst voor elke tuin. Ik kan ze u van harte aanbevelen. De weelderige Oostenrijkse hanggeraniummen zijn makkelijk te verzorgen, gaan een hele zomer mee en vormen een veel kleinere aanslag op de portemonnee dan de geneugten van Tom Boonen. Er is natuurlijk ook een staande geraniummenvariant. Eveneens Oostenrijks en, net als de hanggeraniummen verkrijgbaar in verschillende prachtige kleuren. Naar hartelust te combineren in oneindige variaties. Met Oostenrijke geraniummen kan uw zomerleven niet meer stuk!
De attente oplettende lezer krabt zich nu achter de oren… Waarom is zijn/haar leven nog niet verrijkt met deze schoonheden? Hoe komt hij/zij hieraan? Wie maakt de zomer voor deze lezer weer compleet?
Het antwoord is simpel. Deze zomer is het te laat. Uw kans is verkeken. De Oostenrijkse geraniummen zijn aan uw neus voorbij gegaan.
Maar…..
Zoals er elk jaar weer een tour is, zo zijn er elk jaar nieuwe prachtige Oostenrijkse geraniummen. (Gelukkig, denkt de lezer – en slaakt een zucht van verlichting). Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Maar wie voorziet elk jaar in dit groene geluk? Bij wie moet u zijn om de leegte aan te vullen die u elke zomer al ongemerkt had gemist? Ik zal u het geheim verklappen…
U kent allen onze Biciclopoloog. Gevat van tong, gekruld van haar, gescherpt van geest. Alleen, wat u nooit, maar dan ook nooit had kunnen bedenken, onder het pantser van zelfstandig zakenman, fervent uitbreidende family-man en rappe renner-kenner, schuilt een man met een hobby! Wanneer u en uw tuin winterslaap houden, is onze Biciclopoloog aan het werk! Wanneer u op de lange latten in Oostenrijk staat, praat onze Biciclopoloog Oostenrijks tegen zijn pas gezaaide geraniummen. Wanneer u na de vastenavond nog wekenlang grieperig op de bank hangt, staat onze Biciclopoloog zijn groene geraniummenvriendjes aan te moedigen als ware het Amstrong en Pantani op weg naar de top van de Mont Ventoux. Wanneer u op zondagochtend uw kater probeert te verdrinken in aspirines en glazen water, bevochtigt de Biciclopoloog voorzichtig de eerste tere groene sprietjes.
“Wacht maar!” zegt hij zachtjes, “Wacht maar… Als le Tour begint dan zijn jullie op je hoogtepunt. Dan is jullie blad weelderig en groen. Dan bloeien jullie als nooit tevoren.
Wacht maar geraniummen. Wacht maar. Op een dag zal ook le Tour organisatie verstand krijgen. Wacht maar. Ooit kunnen ze bij le Tour niet meer om jullie heen. Dan komt de rondemiss niet meer met een lullig boeketje bloemen. Op een dag krijgt elke ritwinnaar zijn eigen Oostenrijkse geraniummen….”
Uw Bicycliste |
Mijmeren over Parijs!
Ik mijmer wel eens over Paris, en over hoe mooi het toch kan zijn in die typische straten aldaar…… alwaar je de Franse sfeer proeft, de voorjaarsbloemen volop in bloei staan en er een gezellig zoet wijntje ingeschonken mag worden.
Ach…..waren we al maar in Parijs!!
Nog eventjes…….nog een paar nachtjes slapen…..
Met vriendelijke groet,
Drs. A.P.H. van Loon
Biciclopoloog
|
Het schiet niet op met Fulco!
Volg je nog wel eens wat van Fulco, is de vraag die ik vaak gesteld krijg. Tuuuuuurlijk lieg ik dan met een strak gezicht. Maar goed, toch 1 keer per jaar bekijk ik even de statistieken van mijn grote wielervriend. En dat is als de Lachende Tour in volle vaart richting Alpen of Parijs raast. Dan denk ik toch altijd even aan Fulco en vraag me af waarom niet hij daar zijn kilometertjes maakt.
Intussen weet ik waarom. Hij fietst bij KrolStone en moet het doen met koersen als de Ronde van Drenthe of de (bruine?) Ster van Zwolle.
Als je potverdikke 3e wordt in de Ronde van Drenthe op 1.22m van Coen Vermeltfoort…ja u leest het goed…..Coen Vermeltfoort…..dan lijkt het me duidelijk dat je 5 jaar geleden toch andere ideeen had over hoe het eigenlijk had moeten zijn. Nog steeds is Fulco blijkbaar onbegrepen. Punt is….en nu word ik zelfs nog au serieus, dat honderden renners zoals Fulco onbegrepen zijn. Wat scheidt het kaf van het koren? Wanneer kom je bij een ploeg terecht en mag je wel naar de Tour om wat te laten zien? Wanneer ben je Langeveld of Ten Dam? Wat hebben zij dat Fulco niet heeft? Ik snap er werkelijk geen flikker van. Fulco is de jongste niet meer….bijna 29 (alvast gefeliciteerd jongen), dus de kustsmoes dat je te jonge renners niet naar de Tour mag laten gaan omdat het niet goed is voor het verloop van de carriere, gaat ook in deze niet op. Geen coach die mij ooit verteld heeft waarom een renner meegaat en waarom niet. Zelfs over Thomas Dekker heerst een en al vaagheid. Het is dus blijkbaar zo subjectief als het maar zijn kan. En Fulco is daar al jaren de dupe van. Hij zal wel geen grote bek hebben ook. Geen bluffer. Dan word je ook geen 3e…..eerlijk is eerlijk.
Goed, in 2008 3e in de Ster van Zwolle, dito plek in de Ronde van Drenthe en…… 3e in de Dorpenomloop van Rucphen in 2007! Kijk, dan zijn we ineens wel aan het praten natuurlijk. 3e in de Dorpenomloop van Ruchpen….dat moet je eens 4 keer achter elkaar zeggen. Man, dan krijgt het toch een impact, de rillingen lopen over je rug. De gemeente Rucphen is toch de bakermat van het wielrennen. Als je daar dan 3e mag worden….tjsa. Blijkbaar komt Breukink daar niet kijken. Of Bruyneel of al die andere gasten. Waar is Cees Priem eigenlijk? Wat een slechte kermis is het ook eigenlijk he! De een neukt de ander in zijn reet, snuift wat zooi op, spuit zich lek en huppetee, daar gaan we weer. De kermis gaat doorrrrrrrrrrrr, nieuwe ronde, nieuwe kansen.l……..en iedereen steekt de kop weer in het zand en geniet…..en terecht!
Tot 4 augustus….op de kermis in Roosendaal.
Kennen jullie deze nog? Dit was Miss Skol….van de Draai van de Kaai in 1980. Mooi he!
|
De Jan Janssen Tour
Er zijn twee soorten mensen op de wereld. Of misschien drie.
1. Een veel voorkomend type: de normale medemens. Hiertoe behoren je vrienden, familie,… eventueel wat collega’s; misschien de buren*.
2. De topsporter. Rijdt, rent of zwemt zich het snot voor de ogen. Woont zichzelf lichamelijk uit voor eergevoel en geldelijk gewin.
3. De Jan Janssen wieler-idioot. Met de nadruk op idioot.
Een korte uitleg is bij deze laatste variant waarschijnlijk op zijn plaats. Niet iedereen weet wat een Jan Janssen wieler-idioot is. Als je het niet weet: mooi! Je behoort dan naar alle waarschijnlijkheid tot type 1. Daar mag je jezelf gelukkig mee prijzen. Weet je het wel: dan mag ik hopen dat deze kennis je slechts terloops ter ore is gekomen. De Jan Janssen wieleridioot is een persoon (m/v) die geheel vrijwillig zowel een groot aantal vakantiedagen als een hoop spaargeld besteedt aan het opnieuw fietsen van Le Tour, zoals deze door Jan Janssen verreden is in zijn kampioensjaar 1968.
Kijk uit, want de volgende conversatie kan zomaar daadwerkelijk plaatsvinden (natuurlijk niet in mijn vriendenkring):
“Goh – waar ben jij naar toe geweest op vakantie?”
“Nou, leuk dat je ‘t vraagt – ik heb gefietst in Frankrijk. Zo genoten! Een maand vrij genomen, € 3500,- gedokt en toen mocht ik, ter herinnering aan de onvolprezen Jan Janssen, 4700 kilometer op de pedalen stampen.”
De feiten op een rij.
Lengte van de tocht: 4700 kilometer
Duur van de tocht: 1 maand
Prijs van het arrangement: € 3500,-
Dus… stel je voor dat je Jan Janssen wieleridioot zou zijn. Dan besteedt je dus je complete vakantiegeld en het leeuwendeel van je vakantiedagen aan een fietstocht door Frankrijk. Wat wil zeggen dat je na een maand afzien terugkomt in Nederland. Pap in de benen, kop verbrand, fiets in al even ellendige staat als jezelf… En dan? Dan mag je op maandagochtend meteen weer gaan werken. Zowel je geld als je dagen zijn namelijk op. Met het snot nog steeds voor ogen en de kwijl in je uitgeteerde longen mag je dan proberen antwoord te geven op de enthousiaste vraag van je fitte, gelijkmatig gebruinde, compleet uitgeruste ongehoord vrolijke collega:”En? Leuk gehad?”
Volgens de organisatie van de Jan Janssen Tour heb je het leuk gehad. Sterker nog: de organisatie van de Jan Janssen Tour wist al dat je het leuk zou hebben, voordat het spektakel van start ging. Getuige de website.
Een paar dingen worden je duidelijk wanneer je de website doorneemt:
1. De organisatie kan niet spellen. Iemand ooit gehoord van een “bagaga-bus”? Misschien een bus voor Jan Janssen wieleridioten die een beetje “gaga” worden? “Bezemwegen”? Zijn dat wegen waar de onwelkome Jan Janssen wieleridioot meteen afgeveegd wordt door de plaatselijke bevolking? “Competief”? Zal wel iets te maken hebben met de zuurgraad in de kuiten… Competitief is tenslotte heel wat anders.
2. De organisatie neemt het niet zo nauw met de hygiëne. Voor aanvang krijgt de Jan Janssen wieleridioot twee (2!) retro wielershirts gebaseerd op het origineel van 1968 uitgereikt – allebei inbegrepen bij de som van € 3500,-. We gaan een maandje fietsen en nemen mee: 2 T-shirts. Goddank hoef ik er niet bij in de buurt te fietsen.
3. De organisatie bestaat uit rasoptimisten. Letterlijk van de site: “Onze ervaring leert dat u fysiek als geestelijk gedurende de reis sterker wordt. Geestelijk, omdat u zorgeloos zonder stress van het dagelijkse bestaan, kunt fietsen. Fysiek neemt u uithoudingsvermogen als vanzelf toe. U komt in een natuurlijk ritme, wat ze tegenwoordig met een mooi woord 'flow' noemen.
In het algemeen keert u fitter naar huis dan dat u van huis weggaat.
'WILLEN IS KUNNEN IS DOEN' “
Ik kan nu lullige dingen gaan schrijven. Maar ik doe het niet. Soms moet je de zaken niet erger maken dan ze al zijn.
Ik sluit me aan bij Jan Janssen. De man himself is natuurlijk benaderd door de organisatie van de Jan Janssen Tour. Na 40 jaar viert men zijn overwinning door middel van dit gigantische eerbetoon en natuurlijk is hem gevraagd hierop een reactie te geven. Wederom, letterlijk van de site:
“Jan Janssen heeft ons een kopie van een origineel draaiboek uit 1968 […] gegeven op basis daarvan wordt de route uitgezet. […] Wij houden hem op de hoogte van alle ontwikkelingen en gebruiken hem als klankbord”.
Was Jan Janssen bij de start? Zal Jan Janssen bij de finish hartelijk handen schudden? Heeft Jan Janssen een bemoedigend bericht op de site achtergelaten? Nee.
Zelfs Jan Janssen wil niet geassocieerd worden met de wieleridioot die zijn naam draagt. Het is veelzeggend. Ooit tourwinnaar en held. Ooit topsporter, nu gewoon normaal medemens – uit categorie nummer 1. Gefeliciteerd Jan: jij hebt tenminste de juiste keuze gemaakt.
Met vriendelijke groet,
Uw Biciclyste
* Dit voorbeeld is fictief en berust niet op feiten. Enige vergelijking met actuele gebeurtenissen of bestaande personen is toevallig. Er is dan ook geen enkele overeenkomst met de werkelijkheid.
|
Een jaar voorsprong op Smeets!
Gisterenavond me helemaal de tering lopen irriteren aan die eikel van de NOS. Wat een zelfingenomen, bejaarde mopperkont is dat toch zeg. En wat vindt ie zichzelf toch goed. De vuile vetzak. Tip Mart: trek eens iets anders dan een gestreept shirt of jasje aan. Ik krijg er godverdomme lasogen van! Alsof ik naar een caleidoscoop aan het kijken ben, mooie lul!
Enfin, los van die kutkleren, weet die gozer ook helemaal niks van wielrennen. Hij riep te pas en te onpas in de uitzending dat toch niemand die onbekende Fransman in de gele trui oooooooit had getraceerd. En wie dat dan wel moest wezen? En dat dit toch zo leuk is aan de Tour….altijd iets onbekends......bla bla , slurp aan wijn....bla bla.
Nou Mart, zak hooi dat je er bent:
Schreven Tourkenner nummer 1, Kees Maas en ondergetekende vorig jaar allang niet?:
De Biciclopoloog 11-7-2007 16:02
Feillu, je te vais cocu! Mooie lul..
Voor diegenen die slang-frans spreken.
________________________________________
Kees Maas 11-7-2007 12:52
Feillu is een ongelooflijke zak hooi !
________________________________________
De Biciclopoloog 11-7-2007 08:54
Kan iemand mij het verhaal van die Feillu vertellen? Kan ie nou sprinten of tijdrijden? Ik had er godver in ieders geval nog nooit van gehoord, en dus in mijn laatste plaatsploeg (en enige ploeg overigens, maar dit terzijde) gezet. Wat een lul zeg!
En cafe de Schorre? Ik ben los. .... te lang in het buitenland gezeten geloof ik. Ik schat zo in dat dit de nieuwe naam van DLV is? Mijn God, die Marijn blinkt echt uit in originaliteit zeg. Cafe t Slik en cafe de Schorre. Ik wist dat Berrege smal was....maar zo smal? Dit is in ieder geval op zijn allersmalst. Wie schiet er hier effe en kogel door m'n kop? Daar zijn vast veel vrijwilligers voor!
PS: bevalt best goed zo, columpjes schrijven vai de lulhoek. Veel leuker dan voor 100 onbekende wielersukkels die serieus aan dit spel denken mee te doen. Raar volk.
Zo heb ik onlangs een marathon gelopen en dan sta je bij die start om je heen te kijken naar al die loopnerts en denk je bij jezelf (of je eigen): ik ga heeeeeeel hard lopen, want deze gasten trek ik niet. Hier wil ik noooooooit bijhoren.
Nee laat mij maar lekker schrijven voor het Schorre/Slik-publiek (SS?)...dat is lekker veilig.
LAAT 1 DING DUIDELIJK ZIJN:
Feillu is een grote……een hele grote. Wastie vorig jaar al. Tijd om de NOS eens over te gaan nemen, lijkt me. En haal die dikzak asjeblijeft van de beeldbuis af.
Kusjes godverdomme
|
De Hond van Marcus Burghardt
Er kan van alles gebeuren in Le Tour. En er gebeurt dus ook van alles. Zo ook in etappe 9. Mooie etappe trouwens. In etappe 9 botste Marcus Burghardt – wie kent hem niet, of misschien, wie kent hem wel? – op een hond. Jawel, een fucking hond. Godverdomme.
Ik citeer het ANP bericht: “Marcus Burghardt is tijdens de negende etappe van de Tour de France tegen een overstekende hond gereden. De Duitser kwam ten val, het voorwiel van zijn fiets klapte dubbel, maar de renner van de toch al zo onfortuinlijke T-Mobile-formatie kon zijn weg vervolgen op een nieuwe fiets.”
De mooiste zinnen volgen nu: “De golden retriever, die in de flank werd getroffen, leek overigens nauwelijks onder de indruk te zijn van de botsing.”
De Televaag had ook een werkelijk mooi zinnetje:
“Zowel hond als renner konden dinsdagmiddag na de ‘aanvaring’ hun weg vervolgen.”
Het is toch fucking prachtig! Heel tourminnend Europa en omstreken ziet en leest over de botsing tussen een kansloze renner, waarbij het slachtoffer (of aanstichter?) “nauwelijks onder de indruk lijkt te zijn”.
Nog fucking prachtiger: de reacties van het Nederlandse publiek. Een bloemlezing (inclusief spel-, taal-, schrijf- en grammaticale fouten):
“honden eigenaren denken vaak niet na. Nee, hij doet zo iets niet. Jammer genoeg moeten elke dag tientallen mensen dat bekopen met een beet of ongeval.”
“Vast een Duitse herder geweest”
“Het is alleen jammer dat Marijnissen het niet meer voor het zeggen heeft bij de SP. Een democratische coup pleging van Van Heijningen en zo” (Jawel – dit stond echt onder het artikel over Burghardt en zijn hond! Weer zo’n godverdommese Televaag lezer natuurlijk)
“Hier kan ik me zo kwaad om maken! Tijdens het hardlopen had ik ooit ineens een hond aan mijn broek hangen en tijdens het voetbal sta je geregeld in de hondenpoep! Ik zou eens op straat moeten schijten (en het niet opruimen) Dan zijn de rapen gaar.”
“Al ben je bezig met de tour de France- al ben je wielrenner dan ook nog hoort deze renner uit te kijken!!!!!! Je maakt net als wij deel uit van het verkeer en ook wij kunnen te maken krijgen emt een overstekende hond of kind. Een wielrenner is de Tour is niets anders dan wij!”
“Fantastische publiciteitsstunt van de hond. De ultieme wraak, je kunt nergens meer fatsoenlijk wandelen met je hond of je hebt een irritante wielrenner die bijna boven op je botst. En svp geen lulkoek over je hond aan de lijn, koop maar eens een fietsbel en denk eens aan je medemens wanneer je als lance armstrong door een recreatiegebied scheurt. Het is de grootste irritatie van iedere hondenbezitter: asociale wielrenners (er zijn slechts weinig uitzonderingen).”
“Aan de lijn die wielrenners…”
“had hij maar een bel op z’n fiets moeten hebben,dan had hij de hond nog ff kunnen waarschuwen”
“Tja, in Frankrijk hebben ze geen Matin Gaus hč. Trouwens, nu ik er zo over nadenk, kunnen we dhr. Gaus niet naar Frankrijk sturen. Zijn wij er gelijk van verlost ;)”
“Je moet ook iets duidelijk maken. Een ieder die op wat voor manier dan ook een renner tijdens de tour tegenhoud ( in de weg staan, hond los laten lopen, etc ) moet een boete krijgen van 100.000 euro. Dan gaan die gekken zich wel een 2e keer bedenken voor ze de boel verpesten. Net zoals in Engeland supporters het veld niet op komen vanwege de gevolgen.”
Tot slot mijn persoonlijke favoriet:
“Golden retriever is een beetje domme hond. Kun je niet kwalijk nemen.”
Het is toch godverdomme Nederland op zijn smalst. Meer dan 50 mensen voelen zich geroepen om een reactie te geven op een overstekende hond. En betrekken daar en passant hun eigen sores bij.
Lang leve fucking Nederland. Soms bekruipt me het gevoel dat emigreren naar La Douce France aangenaam zou zijn.
Alleen struikel je daar weer over de loslopende golden retrievers.
Godverdomme.
Met groet,
Uw Biciclyste
P.S. Geachte heer Speek, u vraagt, wij draaien. Het plaatsen van een foto van de aanstaande Miss Super de Boer laat ik evenwel aan de Biciclopoloog over.
|
Bram Tankink
Wie kent ‘m niet? Goed gereden op Zaterdag. Zoals hij zich elk jaar wel een keer in de kijker rijdt. Vorig jaar ging het bergop goed, maar kon hij het op het laatste eindje niet meer bijhouden. Dit jaar van hetzelfde laken een pak.
Maar… u, geachte lezer, herinnert zich Bram natuurlijk niet alleen vanwege zijn rennerscapaciteiten. Als u aan Bram denkt, dan denkt u aan onvoorwaardelijke liefde, hartstochtelijke romantiek en aan de mooie belofte aan Vera. Toch? Doet u dat niet, dan raad ik u aan om de column over Tankink van vorig jaar er nog eens op na te slaan.
Die column onstond naar aanleiding van een bericht in het AD. Ik weet niet wat de link is tussen onze Bram en het AD. Misschien wordt hij gesponsord. Of misschien is hij vriendjes met de sportredactie. Een link is er in ieder geval, want wie schetst mijn verbazing: Bram is dagelijks nieuws in het AD! Onze Bram heeft, samen met zijn Vera, een eigen pagina. Heel Nederland – en alle Nederlandstaligen ter wereld – kunnen gratis meegenieten van de chatsessies van de gelukkige Tankink – van der Herpt relatie!
De diepste gevoelens, de mooiste emoties, de hoogste pieken en de laagste dalen! Elke dag kunnen wij deelgenoot zijn van de romantiek, de passie, de hoop, wanhoop, eenzaamheid en euforie van Bram en Vera. En hun dochtertje Roos niet te vergeten! Het is toch wat… Pas vader geworden moet Papa Tankink wekenlang zijn kleine spruit missen en draait Mama van der Herpt moederziel alleen voor opvoeding en dagelijkse beslommeringen op. Het is de tragiek van de succesvolle wielrenner. Het is pril geluk bezwaard met de invloeden van de veelomvattende coureurscarriere. Volgens mij danken Bram en Vera elke dag het AD. Het AD dat zo sympathiek was om de helpende hand te bieden. Om de chatsessies mogelijk te maken waarbij Bram en Vera elkaar in ieder geval virtueel in de armen kunnen sluiten. En waarbij Mama Vera aan Papa Bram kan laten weten dat dochter Roos haar eerste lachje heeft gelachen. Het zijn ontroerende internet-momenten.
Natuurlijk wilt u ook delen in dit geluk! Dat kan! Zie hier de link:
http://www.ad.nl/sport/tour/bramenvera/
Maar voordat u gaat lezen – nog even een klein ander puntje. Deze twee regels komen uit het AD-bericht van vorig jaar:
Het huwelijk tussen Tankink en zijn vriendin komt er. De renner van Quick-Step wil echter nog even nadenken over een volgend origineel idee.
Ik weet dat de Lachende Admin al een prijsvraag had uitgeschreven. Namelijk: wie verzint de beste nieuwe naam voor deze site? Goede prijsvraag. Ben ik het helemaal mee eens. Maar toch… Ik denk dat onze Bram hulp nodig heeft. En wel van ons. Een jaar lang heeft hij de kans gehad om een origineel idee te bedenken. Tot op heden niet gelukt – getuige het feit dat Vera zich nog steeds geen mevrouw Tankink mag noemen.
Help Bram! Verzin een idee. Doe Bram een origineel huwelijksaanzoek aan de hand. Ik zorg er persoonlijk voor dat het beste idee schriftelijk bij Bram wordt aangeboden. Samen met deze column + link naar delachendetour.nl. Bram een beetje inschattend stuurt hij dan op zijn minst een mooie gesigneerde foto op als prijs – of een uitnodiging voor het huwelijk van hem en Vera natuurlijk.
Ik reken op uw inbreng!
Rest mij om af te sluiten zoals vorig jaar. Hadden we jarenlang dezelfde constante in Le Tour: Lance wint. Nu hebben we een nieuwe: Bram wint niet. Maar hij is wel gelukkig. Zie mijn slotzinnen van vorig jaar. Wat kan er weinig veranderen in het leven.
Het is een lief manneke, maar dit stukje maakt één ding duidelijk: Onze Bram gaat de Tour niet winnen. Voor hem geen geluk in het spel, wél een heleboel geluk in de Liefde. Bram en zijn Vera leven vast nog lang en gelukkig.
|
Ik mis Jan
We zijn onderweg. Al een dag of vijf. En ach… het is leuk. Nog niet zo spannend. Weinig verrassend. De grote namen zijn nog niet echt opgestaan en de Nederlanders vermaken zich weer opperbest in de marge van de internationale wielersport. Vino is gevallen en weer opgestaan. Gert heeft Tom in de luren gelegd (onbedoeld zegt hij). Cancellara doet nog wel een paar dagen geel. Grappig, vermakelijk, amusant, maar weinig verheffend allemaal.
Het had allemaal zo mooi kunnen zijn. Ik mis Jan.
Jan houdt zich helaas bezig met heel andere zaken. Jan telt zijn geld. Zowel in het Frans als in het Duits. Jan is op zoek naar het juiste medium om zijn ware verhaal te doen. Waarbij Jan weet dat hij later door iedereen begrepen zal worden.
Denk maar niet dat Jan niets aan het doen is. Natuurlijk volgt Jan Le Tour. Dat is dagelijkse bezigheid nummer 1. Maar verder heeft Jan het ook heel erg druk. Zo druk zelfs dat hij geen tijd heeft om zijn internet dagboek bij te werken. Zo enorm druk zelfs dat hij niet eens tijd heeft voor een praatje met bondskanselier Angela Merkel.
Het is wat met Jan. Ik mis Jan.
Geen stoempende benen meer onder dat roze shirtje. Geen welbespraakte Duitse volzinnen na een gewonnen etappe. Geen overgeconcentreerde Duitse blik. Geen gespeculeer over overgewicht of gestaar naar een mogelijk vetrolletje boven de heupen.
Wie hebben we nog om naar uit te kijken? Is er nog wel iemand die we elke minuut van Le Tour op ons netvlies willen zien? Wie combineert converse met talent? Opportunisme met kracht? Joie de vivre met Deutsche Grundlichkeit? Noem mij de naam van een huidige deelnemer van Le Tour die net zo tot de verbeelding bespreekt als Jan… Probeer het. Overtuig me. En misschien zie ik de lol er weer net zo in als jaren geleden.
Het had zo mooi kunnen zijn met Jan. Ik mis Jan.
Met vriendelijke groet,
Uw Biciclyste |
Amateurs
Ik vloek niet vaak. Gelukkig ben ik gezegend met een geduldig karakter en een gelijkmatig humeur. Ik stress niet snel en ik ga ook niet door het lint als mijn laptop 6 keer achter elkaar vast loopt. Glimlachend lees ik in mijn e-mail dat mijn baas weer eens van gedachten is veranderd en 3 dagen werk voor niets zijn geweest. Ik vervloek de poezen niet als ik de zoveelste dooie muis van de voordeurmat mag rapen en ik scheld niet op de hond als ze haar modderpoten op mijn witte broek zet. Ruzie maak ik zelden en van mijn medemens kan ik aardig wat hebben.
Maar soms… Soms zijn er mensen die het bloed onder mijn nagels vandaan halen. Soms begin ik al te koken als ik ze in de verte denk te zien. Mijn hartslag gaat een paar tellen sneller en lichte moordlustige neigingen bekruipen mij. Alle vloeken die ik ooit gehoord heb, weerklinken in mijn hoofd.
Zet een groepje amateurwielrenners op de weg en het allerslechtste komt in mij naar boven.
Alle lezende Bergenaren zullen het niet geloven, maar Woensdrecht is een mooi dorpje. Buiten het feit dat je overal gewoon gratis kan parkeren, heeft Woensdrecht ook een uitgestrekt landschap met leuke polderweggetjes, gezellige boomrijke lanen en brede fietspaden. De Brabantse Wal zorgt voor leuke hoogteverschillen en waterrijk Zeeland ligt op een steenworp afstand. Grootheden als Adrie van der Poel, Hennie Kuiper, Jan Jansen en Erik Breukink zijn opgegroeid in de Gemeente Woensdrecht of hebben er gewoond. Zelfs het WK Veldrijden 2009 gaat er plaatsvinden!
Helaas, helaas… niet alleen de professionals hebben Woensdrecht ontdekt. Het wemelt in alle aangesloten kernen van de amateur wielerclubs. Elk weekend hijsen groepen 40-plussers zich met grote moeite in hun te strakke wielerbroeken. Door de locale aannemers gesponsorde shirts omspannen de bierbuik die na elke fietstocht opnieuw op peil gebracht wordt. Mannen die de hele week zelfs de meest minimale afstand per auto afleggen gaan op zondag massaal fietsen.
In groepen van een man of twintig voelen ze zich “King of the Road” en leggen ze asociaal beslag op alle vierkante centimeters asfalt die ze zien. Eenmaal op de fiets heeft men en masse last van collectief geheugenverlies. Zowel waar het verkeersregels als doodgewoon fatsoen betreft. Blijkbaar hoeft de wielerclub geen gebruik te maken van een fietspad (waarom zou je?) en mag de bezemwagen gewoon 40 rijden op een 80 kilometer weg. Mocht je de euvele moed hebben om toevallig op hetzelfde stukje weg te fietsen, dan word je van verre al op barse toon toegeschreeuwd dat je aan de kant moet – of erger nog: er wordt naar je gefloten alsof je een hond bent die een commando op dient te volgen.
Elke keer als ik zo’n vreselijke groep tegenkom (met deze mooie zomeravonden rijden ze zelfs door de week) krijg ik de neiging om er eerst heel hard toeterend achter te gaan rijden en ze daarna na een spectaculaire inhaalmanoeuvre de berm in te snijden. Beter nog: de laatste net even iets te hard aantikken met mijn voorbumper, zodat-ie in zijn vaart mooi zijn voorgangers mee kan nemen in de val. Mochten ze niet allemaal vallen, dan kan ik daarna alsnog de eerste van zijn fiets af rijden. Het enige wat me hiervan weerhoudt is de mogelijke schade aan de auto. En het feit dat bloedvlekken zo lastig weg te poetsen zijn.
Mijn vriend heeft het weleens over de aanschaf van een grote Amerikaan. Zo’n enorme Dodge op van die hoge wielen of zo. Persoonlijk ben ik daar niet zo voor. Maar toch… als ik zo’n amateur wielergezelschap in het vizier heb… Dan zou ik best eens in een monstertruck willen zitten. Doe mij een brullende V8, een bulderende uitlaat en een leuk smal polderweggetje. Als waarschuwing claxonneer ik één keer… Eens kijken wie er op tijd aan de kant is…
Met vriendelijke groet,
Uw Biciclyste
O ja, vorig jaar hadden we een prijsvraag. Eerste en enige prijs was een Biotest wielershirt. Dit weekend heb ik in levende lijve gezien dat het shirt ook daadwerkelijk gebruikt wordt. Staat goed! Enige overeenkomst met bovengenoemde amateur fietsers berust natuurlijk op louter toeval.
|
Der Jan!
Dit jaar wordt het Tourspel voor de tweede keer via www.delachendetour.nl gespeeld. Vorig jaar was het animo groot en ook nu kunnen we weer spreken van een succes! Topdag tot nu toe was Vrijdag 30 juni. Nog nooit zoveel ingelogde medespelers in het rechterrijtje gezien. De on-site ochtendspits begon na het radiojournaal van 10 uur en liep naadloos over in een nog drukkere avondspits. Het aantal on-line deelnemers werd hoger en hoger naarmate er meer vedetten sneuvelden onder het juk van de bloeddoping-beschuldiging.
Terwijl men (U dus, oplettende lezer!) druk bezig was zijn/haar ploegen te wijzigen, zond NOS Studio Sport een heel aardig tekenfilmpje uit over het fenomeen bloeddoping. Vooral voor de wielerleek (ik dus) bleek dit een verhelderend verhaaltje te zijn. Een korte samenvatting van de Studio Sport film “Hoe win ik de Tour met Bloeddoping” is als volgt: een renner laat in februari een aardige hoeveelheid bloed aftappen. Door middel van centrifuge worden hierin de rode bloedlichaampjes van het plasma gescheiden, waarna de rode bloedlichaampjes worden bewaard. Intussen gaat de renner hard fietsen om zijn conditie op peil te brengen – liefst met een beetje epo om de boel wat te bespoedigen. Een week voor de start van Le Tour laat de renner zijn bewaarde rode bloedlichaampjes terug brengen in het afgetrainde lichaam. Resultaat: een in perfecte conditie verkerend lijf dat een forse stoot zuurstof kan behouden en verwerken. Twee tot drie weken lang heeft de met bloed gedrogeerde renner een enorme energie-boost. En hoe lang duurt Le Tour ook al weer?
Maar wat gebeurde er in de dagen voor Vrijdag 30 juni…
Sportarts van de sterren Eufemiano Fuentes werd van zijn bedje gelicht. Zijn praktijk werd doorzocht. Dossiers werden uitgeplozen. En op de mobiele telefoon werden alle sms-jes minitieus ontcijferd. Zo werd ontdekt dat ook Rudy Pévenage, omstreden wielerbegeleider en vaderfiguur van der Jan, contact had gelegd met dopingdokter Fuentes. Conclusie: der Jan mocht niet meer meedoen. Der Jan moest naar huis.
En zo kan het gebeuren dat hij nu in zijn optrekje in Scherzingen, Zwitserland een werkelijke mega energie-boost heeft. Tijd om der Jan eens te googelen en uit te vogelen waar hij momenteel mee bezig is. Hoe gaat hij om met de duizenden rode bloedlichaampjes die schreeuwen om gebruikt te worden? Met de gigantische hoeveelheden zuurstof die zijn lijf uit willen barsten? Met de afgetrainde spieren die voorbereid waren de strijd tegen de verzuring te winnen? Nu, het antwoord was snel gevonden op: www.janullrich.de (Leider nur in Deutsch!). Der Jan kijkt televisie. Middagenlang volgt de fitste man ter wereld de verrichtingen van zijn team op de buis. Zittend in zijn comfi tig-standen stoel of liggend op de driezitsbank.
Beelden van een als bezetene verder trainende Jan stonden al op mijn netvlies. In gedachten zag ik hem dagenlang vechten met zijn advocaten en second opinion artsen om zijn onschuld te bewijzen. In mijn hoofd ijsbeerde der Jan door alle vertrekken van zijn Zwitserse villa. Als een gekooid dier met veel veél véél te veel energie moest hij door het leven gaan. Niets van dat alles. Der Jan kijkt TV.
Natuurlijk moet der Jan ergens zowel zijn ei als zijn frustratie kwijt. Die tomeloze energie moet ‘s avonds, na een dagje bankzitten, op de één of andere manier verbrand worden. Je maakt mij niet wijs dat een tot het uiterste geprepareerd sportlichaam zonder prestaties kan blijven. En daarom heb ik het vage vermoeden dat der Jan een andere uitlaatklep gevonden heeft. Der Jan zal de hele wereld laten zien dat uitsluiting van Le Tour niet zonder gevolgen zal blijven. Tot ver in de toekomst, tot vele generaties verder, zal iedereen weten dat we der Jan beter hadden kunnen laten fietsen. Tout le monde krijgt nog spijt.
Mark my words: over 9 maanden is er een geboortegolf in Scherzingen, Zwitserland.
Met vriendelijke groet,
Uw Biciclyste
|
Frankrijk – Nederland: 3-1
Het was een sportief weekendje. Zaterdagmiddag won Amelie Mauresmo eindelijk haar eerste echte Grand Slam titel. ‘s Avonds triomfeerden de Duitse vrienden (ook zónder sterspeler Ballack kunnen ze voetballen) in de troostfinale van het WK Voetbal. Op zondag werd het nog mooier. Federer speelde zijn vierde Wimbledon finale en ging natuurlijk met de titel naar huis. Slagroom op de taart was de apotheose van het WK: de finale tussen Italië en Frankrijk.
En natuurlijk… ook le Tour ging gewoon door. Op zaterdag een tijdrit waarbij de kaarten eens een keertje open lagen. Ullrich kon ‘m niet winnen, want gediskwalificeerd (meer over Ullrich in de volgende column!), Lance kon ‘m niet winnen, want niet in de race. Op zondag was daar eindelijk een geslaagde ontsnapping, resulterend in de ritwinst voor Calzati.
Het was een mooi weekend.
Maar het had zoveel mooier kunnen zijn.
Let’s recap the above. Een Française won Wimbledon. De meestbesproken speler van de WK finale én winnaar van de Gouden Bal was een Fransman. In Le Tour ging de zondagse ritzege naar een Fransman. En waar waren wij? Michaëla Krajicek tenniste niet verder dan de eerste ronde. Marco en zijn mannen verloren de knokpartij van de Portugezen. Maar gelukkig hadden wij dit weekend toch nog één wapen:
Joost Posthuma.
Neerlands hoop in bange wielerdagen. Onze Joost versloeg alle Fransen in de tijdrit en hoefde in totaal slechts negen rijders voor zich te dulden. Ik geef toe, gezien de Franse prestaties dit weekend is het misschien een bescheiden succes… maar als Nederlandse moet je ergens blij om zijn. Op wie kunnen we anders rekenen? Bram Tankink hebben we al besproken. Michael Boogerd is over zijn top heen zonder er ooit echt geweest te zijn. Pieter Weening was het succesnummer van vorig jaar en Erik Dekker is thuis zijn wonden aan het likken.
Let op mijn woorden: dit wordt het Tourjaar van Joost Posthuma. Die witte trui wint hij gewoon weer terug. Bij de volgende tijdrit eindigt hij in de top 5 en intussen helpt hij Dennis Menchov aan het geel. Vandaag de dag mag de stand Frankrijk – Nederland: 3-1 zijn, maar le Tour duurt nog lang. Joost heeft nog alle tijd om Nederland aan de overwinning te helpen. En dat alles doet hij met een lach op zijn gezicht en een vriendelijk woord op zijn website: www.joostposthuma.nl
O ja, mijn eurootje voor Le Draai du Kaai zet ik natuurlijk ook op Joost.
Met vriendelijke groet,
Uw Biciclyste
|
Romantiek in de Wielersport
Elke ochtend lees ik de krant. Weliswaar nooit in papieren vorm, maar dat heeft zijn redenen… Ten eerste moet je daarvoor een abonnementje nemen. Doe ik niet, want dat kost geld. Ten tweede moet ik dan eerder uit bed komen. Doe ik ook niet, want ik lig er standaard te laat in en heb mijn slaap hard nodig. Ten derde vind ik dat het te ver lopen is naar de brievenbus. En tot slot, ten vierde, vindt ook de hond het te ver lopen naar de brievenbus en zal dus niet als een braaf Disney-figuurtje met kwispelende staart het ochtendblad aan mijn bed aanbieden. (Wil iemand nog een hond?)
Gelukkig heeft men op bovenstaande problemen een antwoord gevonden: de krant op Internet. En zo begint de werkdag bij mij met een opgestarte computer, ‘n kopje koffie en de koppen van de grote landelijke dagbladen plus het regionaal nieuwsgaartje BN de Stem. Een rondje koppen snellen kost me normaal gesproken zo’n 10 minuutjes. De val van het kabinet gooit daar misschien een minuutje bovenop, de berichtgeving over het WK nog 2 extra minuten en Le Tour rondt de dagelijkse lees-sessie af op iets meer dan een kwartier.
Meestal valt er niet veel vermeldenswaardigs te lezen. En heb je één krant gelezen, dan ken je ze allemaal. Maar soms, héél soms, is daar opeens een berichtje dat de aandacht trekt; dat stof tot nadenken geeft en tot bespiegelingen en speculaties leidt… Het Algemeen Dagblad had vandaag zo’n berichtje.
Lees en Huiver:
Huwelijksaanzoek Tankink mislukt
Hoe een poging van wielrenner Bram Tankink om zijn vriendin ten huwelijk te vragen de mist in ging.
Bram Tankink had zich dinsdag voorgenomen bij winst van de derde etappe naar Valkenburg zijn vriendin Vera van Herpt ten huwelijk te vragen. Dat plan mislukte vanwege veel pech. Twee lekke banden deden hem op forse achterstand van winnaar Kessler binnenkomen.
Allereerst reed hij lek in de afdaling van de Wittemberg, net nadat O’Grady en Horner waren gevallen. Het tijdverlies maakte hij snel weer goed, maar eenmaal weer bij het peloton liep zijn voorband leeg.
,,Toen wist ik dat de kans op een aanzoek kon vergeten,’’ zei de Tukker gisteren voor de start in Hoei.
Teleurgesteld draaide Tankink vervolgens in zijn eentje de Cauberg op en daar gebeurde als het ware een wonder. Tussen al die duizenden in het publiek ontwaarde hij zijn brunette. ,,Ik wist echt niet dat ze daar stond. Ik stopte, gaf haar een kus en ben vervolgens naar boven gereden. Daarna stonden tweehonderdduizend mensen voor mij te juichen. Ik ben blijkbaar populairder dan ik dacht.’’
Het huwelijk tussen Tankink en zijn vriendin komt er. De renner van Quick-Step wil echter nog even nadenken over een volgend origineel idee.
Lieve Lezers,
Ik weet niet wat jullie hiervan denken, maar ik heb toch opeens een heel ander beeld gekregen van Bram Tankink. Wat een romanticus! Wat een lieve zachtaardige jongen! Wat een sympathieke bescheiden wereldgozer!
Maar als wielrenner gaat het natuurlijk nooit meer wat worden (Sorry Patrick!). Een echte winnaar is geen watje. Echte winnaars zijn mannen van staal met een hart van asfalt. Ijzervreters die zich niet af laten leiden door een lekker bekkie langs de kant. Geweldenaren die de overwinning ruiken door het parfum van de Ronde-Miss heen. Straatvechters die alleen de “col” zien in een décolleté.
Het is een lief manneke, maar dit stukje maakt één ding duidelijk: Onze Bram gaat de Tour niet winnen. Voor hem geen geluk in het spel, wél een heleboel geluk in de Liefde. Bram en zijn Vera leven vast nog lang en gelukkig.
Met vriendelijke groet,
Uw Bicycliste
|
The Magic Ride
De oplettende Lulhoek-lezers hebben het natuurlijk al eerder gelezen…. Dit jaar is er een heuse Toursound in het leven geroepen! Uitvoerende artiesten van dit swingende melodietje zijn vetkuivende vrouwenmagneet René Shuman en de wel heel erg blauwogige Angel Eye. (Gekleurde lenzen of gefotoshopt?)
Ik werd op dit alleraardigste initiatief gewezen door een berichtje in kwaliteitskrant De Telegraaf en wilde mijn mede Lachende Tour-spellers dit nieuws niet onthouden… Vandaar mijn Lulhoek posting van 16 mei jongstleden. Wie schetst nog geen week later mijn verbazing toen bleek dat er in Nederland zowaar mensen het net afstruinen op zoek naar berichtgeving over René Shuman!
Ene meneer Walter Krijthe vond het nodig mij vriendelijk op de vingers te te tikken. Waarna ook de “Rider in the Sky” – hoezo overdreven nick? – meende een duit in het zakje te moeten doen. Volgens diezelfde “Rider in the Sky” – teveel gezopen toen-ie deze nick verzon? – ben ik de eerste meid die hij kent die niet op Shuman valt… Ik hoop nu vurig dat meneer of mevrouw “Rider in the Sky” - deze nick verzin je toch niet! – in figuurlijke zin heeft gesproken. Is dat niet zo, dan moet ik vrezen dat deze “Rider in the Sky” – het blijft een belachelijke naam – deel uitmaakt van mijn kenissenkring. Ik weet niet wat een ergere martelgang is: urenlang blootgesteld worden aan “The Magic Ride” of beseffen dat iemand die je kende als vriend een smakeloze René Shuman-fan blijkt te zijn!
Terzake!
Inmiddels heb ik de tophit “The Magic Ride” een paar keer mogen horen. En hoewel meneer Walter Krijthe en de “Rider in the Sky” – mijn toetsenbord wil de naam eigenlijk niet meer typen – mij erom zullen verketteren, moet ik bekennen dat het mijn nummer niet is… Tekstueel gezien is het al niet beresterk (al zal “Rider in the Sky” waarschijnlijk diep onder de indruk zijn van “… gonna be alright – riding with the stars tonight”) en ook het melodietje vind ik geforceerd vrolijk.
Maar wie ben ik? Oordeel vooral zelf… Als Tour-adepten ga ik er van uit dat eenieder op 4 juli vrij neemt en gaat genieten van zowel de etappe als de wereldwijde TV-uitzending met René Shuman en Angel Eye:
WERELDWIJDE TV-uitzending met S&A om 14u27!
Dinsdag 4 juli 2006
Dinsdag 4 juli zijn S&A om 14.27u WERELDWIJD op TV!
De clip Valkenburg to be Happy (DVD verkrijgbaar in de S&A E-shop op www.magicride.nl) bevat sfeerbeelden van de gemeente Valkenburg, gecombineerd met S&A en de officiële TOURSOUND 2006: MAGIC RIDE! Valkenburg to be Happy zal wereldwijd uitgezonden worden tijdens de start van de 3de etappe, waarna de wielrenners 's avonds in Valkenburg zullen finishen en hun MAGIC RIDE beleefd hebben.
Aangezien de wereldwijde uitzendingen vanuit Frankrijk worden gecoördineerd is dit onder voorbehoud. Het enthousiasme rondom Magic Ride is overweldigend groot!
En mocht de baas het niet eens zijn met de vrije dag, dan is op de volgende link een sneak preview naar de aanstaande nummer één hit van dit bijzondere blauwogige duo te beluisteren:
http://www.always-online.tv/index.php
Tenslotte wil ik de aandacht nog even vestigen op de Quote of the Day van onze Angel Eye – eveneens te vinden op bovenstaande link:
Soms zijn woorden mooier dan muziek, Soms is de stilte het mooist.
Angel-Eye
I rest my case.
Met vriendelijke groet,
Uw Bicycliste
P.S. Ik ben nog aan het oefenen op het vloeken!
|
De Zekerheden in het Leven
Er bestaan weinig zekerheden in het leven. En dit jaar worden het er weer minder. In de laatste zeven jaar was één ding altijd duidelijk: Lance Armstrong won de Tour. Sommige toeschouwers hadden in de aanloop naar de Tour nog weleens twijfels. Vrienden van pers of media probeerden onrust te zaaien door te vertellen hoe gevaarlijk Beloki kon zijn in de bergen, hoe goed het voorseizoen van Basso of wijlen Pantani was geweest… of dat der Jan dat jaar in de tijdrit echt niet te kloppen was. Maar niemand, en zeker Meneer Armstrong zelf niet, liet zich in de luren leggen. Was men voor de proloog nog niet overtuigd, dan was het na de proloog genoeglijk bekend: de eindzege was voor Armstrong.
Vorig jaar kregen we er een tweede zekerheid bij. Armstrong zou zijn laatste Tour winnen en onze biciclopoloog zou ons gevoeglijk op de hoogte houden van zowel Armstrong’s verrichtingen als die van zijn zogenaamde concurrenten. Een geweldige sportzomer lachte ons toe! Een traditie was geboren! Solver Hosting had zijn handen vol aan het updaten van De Lachende Tour.nl! Servers raakten bijna oververhit wanneer drommen enthousiaste lezers het laatst geposte verhaal wilden spellen… Het enige redmiddel bleek een plaatje van de nieuwe Miss Super de Boer 2005 te zijn – bij het zien van haar foto sloeg een venijnige kleine ijstijd toe in menig man’s broek en in Solver’s serverkast.
En toen brak de zomer van 2006 aan.
Wég zekerheden.
(Al moet ik hier trouwens een kleine sportieve kanttekening bij plaatsen. Heeft weliswaar niets met de edele wielersport te maken, maar sprekend over 2006 dient het vermeld te worden. Eén van de grootste zekerheden, of misschien wel de allergrootste zekerheid in ons sportieve bestaan, is het feit dat Nederland nooit het WK Voetbal heeft gewonnen – en dat ook nooit zal doen. Wie dit jaar anders verwacht had: wees nou eens reeël. Dacht je nou echt dat Oranje enige kans maakt zolang Duitsland of Brazilië meedoet? Of Portugal…)
Terzake!
Twee zekerheden worden ons deze zomer ontnomen… Ten eerste: Lance Armstrong gaat de Tour niet winnen. Of Discovery moet alsnog besluiten hem op een fiets te zetten. Ten tweede: de column die je hier leest is niet van de biciclopoloog. Geen interessante uitweidingen over Fulco van Gulik, geen opsommingen van lang vergeten renners, geen meningen over kleine meisjes die ook wielrenner willen worden en geen bespiegelingen over rondbeborste Tourmissen. Deze column wordt je aangeboden door een schrijfster die al jaren niets gewonnen heeft in het Tourspel, die niet weet hoeveel “r”-en er in demarreren zitten, zonder het woordenboek te raadplegen en die dit jaar al helemaal niet weet wie er de Tour de France gaat winnen.
Het leven was zoveel makkelijker toen je nog gewoon wist dat Lance op de Champs Elysées in het zoveelste geel zou worden gehesen. Wie weet wat er nu allemaal kan gebeuren? Misschien blijkt Rasmussen opeens te kunnen tijdrijden – of überhaupt op zijn fiets te kunnen blijven zitten… Zometeen ziet Jan Ullrich er plots wel goed uit in een roze shirtje… Of wellicht is Ekimov een rustige bedaarde man zonder stoempersmentaliteit geworden…
Er is niets meer zeker in de Tour de France 2006.
Alleen dat het nu eindelijk eens wat spannender kan worden.
Met de vriendelijke groeten van,
Uw Bicycliste
|
Wat zijn ze godver nou aan het doen in Roosendaal?
Dit is er dan…….
En ze heet Nicole! Miss Super de Boer 2005. Zijn ze godverdomme nou helemaal besodemieterd in Roosendaal. Wie heeft in godsnaam deze selectie voor zijn rekening genomen?
Dat moet haast wel Jules de Kort geweest zijn of Stevie Wonder of zo….niet te geloven zeg. En dit is het gezicht van de meest belangrijke ronde die er in deze zieke wereld gereden wordt. Ik wil er verder dan ook niet al te veel woorden meer aan vuil maken.
Ik adviseer dan ook alle deelnemers om dit jaar NIET te winnen. En dat moet mogelijk zijn lijkt me. Allemaal in die remmen knijpen in het laatste rondje dat Kees Maas met de cabrio meerijdt. Zal wel een beetje raar aandoen, als we met zijn allen bij het Verkadehuis staan te kijken, maar ik zie echt geen andere oplossing!
Ik stel de organisatie van Le Draai dan ook voor volgend jaar uit de volgend opties te kiezen:
Is dat ook meteen opgelost. Help ik ze gewoon een handje. Ze kunnen met mij hierover in contact treden.
Met vriendelijke groet,
Drs. APH van Loon
Biciclopoloog
|
Coca-Cola trollen
Op verzoek van de heren Maas en Bruijs speciaal uit de oude doos getrokken:
De Tour is al weer bijna op zijn eind en heeft ondertussen reeds verschillende, vaak nietszeggende, plaatsen aangedaan. Tussen het kijken door naar onze zwetende helden, vallen dan ook andere zaken extra op.
Zo is daar elke dag weer de huldiging. En ik weet niet of het u ook opvalt, maar bij de huldiging is er een opvallend verschil in "pitspoezen" te constateren. U weet wel, de Coca-Cola dames van de Tour. Bij de huldiging van de etappewinnaar en de gele trui-drager gaat het allemaal nog wel. Je ziet de renners nog enthousiast zo´n slet op de bek pakken. En die griet doet nog enthousiast terug ook. Wat wil je nog meer? Natuurlijk, ze is namelijk duidelijk in beeld en MOET blijven lachen. Da´s logisch. De NOS tv-uitzending vindt het dan ook wel mooi geweest en schakelt snel terug naar de studio.
Maar zapt u dan eens gerust door naar de BRT. Het lijkt wel of die geen vastgestelde zendtijd hebben. Ze gaan gerust een half uur door, er komt werkelijk geen eind aan. Alle truien worden uitgebreid in beeld gebracht. En daar zit hem nu juist de grote fout. Naarmate de wat meer "oninteressante truien" de revue passeren ZIEN DIE WIJVEN ER WERKELIJK NIET MEER UIT!! Het ene lelijke wijf volgt de ander, het lokale publiek pist in de broek van het lachen. Je ziet die renners ook denken: "Moet ik dit wijf snavelen?, morgen knijp ik wel in de remmen, anders sta ik hier weer met zo´n trol!". Het ligt ook allemaal voor de hand natuurlijk. In plaatsen als Boulogne-sur-Mer, Seraing, Verdun, Colmar, Pontarlier en Chamrousse hebben ze maar 1,5 lekker wijf. Die zijn na de gele trui gewoon op! Er is geen voorraad meer.
De oplossingen liggen toch echt voor de hand.
1 Gebruik alleen nog maar grote steden als aankomstplaats. Dan is het blik wijven wat groter en daarmee de keuze.
2 Ga als Tourdirectie snel aan tafel met de organisatie van de Formule 1. Daar kennen ze namelijk geen smerige vrouwen. Alles klopt en zit strak in het vel!
3 Oriënteer je als Tourdirectie in de pornobranche. Siliconenborsten of niet, dat maakt niet uit, als het maar strak staat. En vrouwen uit de pornobranche willen altijd graag een centje bijverdienen.
Wellicht is het een aardig idee dat wij, als grote Tourliefhebbers een brief sturen naar de Tourdirectie en een handtekeningen-actie opzetten om dit grote probleem aan te kaarten. Dit kunnen ze ons in ieder geval niet meer aandoen! Dat moge duidelijk zijn.
drs. A.P.H. van Loon
Biciclopoloog
|
Waarom toch Fulco?
Lieve Lezer,
Om op de vraag van menig lezer terug te komen: Hoe komt de Biciclopoloog toch op die Fulco van Gulik........bijgaand een uiteenzetting om voor eens en altijd duidelijkheid te scheppen en hierover ook nooit meer een discussie te hebben.
De ontstaansgeschiedenis van de Fanclub Fulco van Gulik
Al reeds enige jaren wordt er in Bergen op Zoom door een vriendenclub ieder jaar een gerenommeerd Tourspel georganiseerd. Het Tourspel is voor een ieder te volgen op www.krabbegat.nl . De site is er steeds leuker uit komen te zien en ook steeds meer mensen doen inmiddels mee met het spel (tussen de 125 en 150). Er zijn bescheiden geldprijsjes te winnen zijn. Het winnen van elkaar is echter veel belangrijker dan het winnen van het geld. In 2000 is er door de organisatie op de site ruimte vrij gemaakt voor een columnist die werkt onder het pseudoniem "drs. A.P.H. van Loon, Biciclopoloog". De columist (die op dat moment nog geen columnist is) doet voor het eerst mee aan het Tourspel in 2001. Aangezien hij vrij weinig verstand van wielrennen heeft (dit overigens in zijn columns niet laat blijken) en de deelnemerswielerlijst van het spel in 2001 bestaat uit alle renners die onder contract staan van alle deelnemende wielerploegen van de betreffende Tour, maakt hij een fout door een keuze uit al deze renners te maken. Hij besluit om een team samen te stellen van personen met erg leuke namen (Mayo, Fofonov, Hinault (niet de echte) en harde werkers (bijv. Jacky Durand). Ook de naam Fulco van Gulik komt hij op de lijst tegen.......Aangezien de vrouw van de columnist met haar achternaam "Van der Gulik" heet, besluit hij Fulco in zijn team op te nemen. Dit tot grote hilariteit van de organisatie van het Tourspel, mede omdat zij weten dat aardig wat renners uit het team van de columnist NIET meedoen aan de Tour, zoals Fulco van Gulik zelf. Daar kan immers geen punten mee gehaald worden voor het spel.
In een latere fase besluit de organisatie de columnist op te nemen in het Tourspel en zijn eigen plaatsje op de site te geven. Op dat moment besluit de columnist juist om Fulco van Gulik ook een plaatsje te geven in zijn columns. Dit, om het hele spel eigenlijk op de hak te nemen en in de columns doodleuk te schrijven dat Fulco een hele grote renner is! Inmiddels is Fulco dan ook een bekende naam geworden bij de deelnemers aan het Tourspel.
Diverse deelnemers van het Tourspel gaan ieder jaar naar hun favoriete koers toe.......De Draai van de Kaai. Dit om het Tourspel goed af te sluiten, maar vooral om hun wielerhelden nog een keertje in levende lijve te zien en het wielerseizoen op een mooie manier af te sluiten in de meest gezellige ambiance die je maar kunt verwachten. De Tour en De Draai van de Kaai komen dan ook altijd terug in de columns van drs. A.P.H. van Loon.
De columns!
drs. A.P.H. van Loon schrijft columns voor het bovenvermelde populaire Tourspel uit Bergen op Zoom. Regelmatig maakt hij er gebruik van om over zijn inmiddels favoriete renner te schrijven, te weten Fulco van Gulik. In de eerste alinea kunt u in feite lezen dat dit ontstaan is vanuit een toevallige samenloop van omstandigheden (zeg maar gerust een geintje). Intussen is de wielerliefde voor Fulco gegroeid en hoop de columnist vurig dat Fulco ooit een keer mee zal doen aan de Tour de France. Uiteindelijk is het Fulco ook gelukt mee te doen aan die andere belangrijkste wedstrijden, te weten.Le Draai du Kaai te Roosendaal. Dit is ook datgene waarover drs. A.P.H. van Loon continue mijmert in zijn columns. Het lijkt in sommige stukken van de columns wellicht alsof hij de draak wil steken met Fulco van Gulik. Dit is echter geenzins het geval. INTEGENDEEL. Hij wil Fulco zo neerzetten dat de lezers gaan denken......wie is die Fulco van Gulik eigenlijk?? De columns moveren daarom ook continue tussen fictie en werkelijkheid. Dit om de lezer op een verkeerd spoor te brengen. Eigenlijk dient in de ogen van de columnist, Fulco van Gulik een soort cult te worden binnen de grote wielerwereld, vooral die van de Tour de France.
In feite is de columnist zich er uiteraard van bewust dat Fulco zelf de komende jaren hard moet werken om "echt" door te breken in het profpeloton. En om te bewijzen dat het ook hem ernst is dat Fulco dit gaat lukken, heeft hij gedacht een FANCLUB voor Fulco op te richten. Dit in de hoop dat Fulco er inspiratie uit kan putten en zodoende ng harder zal gaan rijden. Fulco is derhalve inmiddels een serieus item geworden in het Tourspel en een serieus item bij de deelnemers hiervan. Hopelijk blijkt dit ook uit de aanmeldingen om lid te worden van de fanclub van Fulco.
|
Berry
Onlangs was ik lekker aan het surfen op het net, op zoek naar leuke berichtjes voor deze steeds saaier wordende column. En ja hoor, ik werd opgeschikt door onderstaand FANTASTISCH nieuws!!!!!!!!!!
“Berry van Aerle treedt met onmiddellijke ingang in dienst bij PSV. De postbode uit Helmond, maar belangrijker nog linksback tijdens de succesvolste jaren van PSV, gaat contacten onderhouden tussen de PSV organisatie en de Officiële supportersclubs. De clubleiding is reeds enige tijd een koers ingeslagen, waarbij het oud spelers bij de club gaat betrekken in verschillende functies. Met Berry van Aerle, die met PSV in 1988 de Europacup I wist te winnen, heeft PSV nu een rasechte PSV'er teruggehaald.”
Ik dacht echt dat ik in mijn broek moest pissen van het lachen. Berry van Aerle is natuurlijk een gouwe gozer, maar sinds wanneer kan Berry PRATEN?????? Contacten onderhouden!?! ?? Waar zijn ze in Eindhoven in godsnaam mee bezig zeg! De interne communicatie van de meeste voetbalorganisaties is meestal al een grote ramp! En dan gaan ze Berry van Aerle aannemen om dat op te lossen. Die man zijn vocabulaire gaat echt niet verder dan…..OENGA en TJA, DA WIT IK NIE!!!! Goed, communiceren met de meeste supporters moet Berry nog wel lukken, maar dan de andere kant uit, richting PSV-organisatie, dat zal hij toch echt aan zijn afdelingschef van de PTT Post over moeten gaan laten.
Eén persoon heeft moeten huilen van geluk bij het lezen van het bericht. Hij vond het werkelijk de mooiste dag uit zijn leven…..THEO MAASSEN. Theo heeft namelijk binnen een half uur zijn nieuwste show van 3 uur kunnen schrijven…..in 1 ruk door! Zo geďnspireerd was ie. Ik red 3 uur schrijven niet. Ik houd het hierbij. En weet je wat nog mooier is, volgens mij gaat het nog lukken ook. Men communiceert in Eindhoven allemaal zo als Berry! Alleen wij snappen dat niet.
Met vriendelijke groet,
Drs. A.P.H. van Loon
Biciclopoloog
|
Missen?
Lieve lezers,
Ben momenteel op vakantie. Maar ik kan jullie wel vertellen, dan spookt het nog meer door mijn hoofd. Kom nu natuurlijk tot rust he, dan heb je dat. Voor je het weet, heb je een hartaanval. Je zit immers niet meer in de stress van de dag en dus gaat het malen. Je gaat denken over je leven, je werk, of het allemaal wel leuk is en zo. Niet te lang denken Lou, anders kan je nog wel eens tot pijnlijke conclusies komen. Strand ben ik sowieso na een half uur al beu.…..pffff verschrikkelijk. En iets doen op vakantie slaat helemaal nergens op. T’is toch vakantie? Nou dan!
Alleen naar domme en rare mensen kijken vanuit een terrasje vind ik leuk. Was ik maar weer aan het werk, dan hoefde ik in ieder geval niet meer te denken. Weet je in ieder geval wat je moet gaan doen en hoe laat je dat moet gaan doen en hoe laat je er weer mee klaar bent (al valt dat altijd tegen).
Net nog in het internetcafé geweest. Op de lachende Tour was ook niks te beleven. Toch maar effe gekeken. Je mist het toch een beetje he, je dagelijkse ritueel en drie weken per jaar in de schijnwerpers staan, gaat niet in de koude kleren zitten. Neuriënd over de boulevard (“t’is moeilijk bescheiden te blijven, wanneer je ….”) bedenk ik me wat ik nu eigenlijk mis. En ineens weet ik het. Ik mis lullen met anderen over nostalgische renners in cafe de Lachende Vos. Zeuren over renners die niet leuk zijn, dom zijn, enz.. Laten we dat daarom maar eens op gaan pakken.
Welke renners mis ik eigenlijk in de Tour en waarom:
Renner |
Reden |
Fulco van Gulik |
Lijkt me duidelijk. |
Adrie van der Poel |
Omdat ie altijd “un goeie kuurs kon rijen” |
Theun van Vliet |
Viel altijd aan, altijd, altijd. |
Henk Lubberding |
Reed die Fransoos knetterhard de hekken in. Prachtig |
Joop |
Gewoon, omdat iedereen voor Joop is. |
GJ Theunisse |
Omdat hij zo verschrikkelijk standvastig in zijn eigen woorden is blijven geloven,…en niemand anders dat deed omdat ie lang haar had. |
Eric Breukink |
Omdat hij het enige echt goede mens in het peleton was. |
Jacky Durand. |
Need I say more. Hij reed voor zijn sponsor en thuis en zijn sponsor en voor thuis, heel lang en heel erg hard. Daarom. |
Ludo Diercksens |
Omdat een Nar altijd leuk is. Dingen doet op momenten dat je het niet verwacht (na 500 meter koersen demarreren bijv.) |
Leontien van Moorsel |
Die deed toch mee? |
Jacques van der Poel |
Vanwege formidabele tijdrit |
Laurant Jalabert |
Ook populair bij iedereen, mooie Fransoos, alleen maar pieken en dalen en daar houden we van. Grillige carričre. |
Johan vd Velde |
Omdat ik een sympathie voor pech heb. |
Mario Cippolini |
Mooi |
Steven Rooks |
Bergtrui |
Freddy Maertens |
Vanwege zijn onophoudelijke ‘snotneus’ |
Djamolidin Abdoesjaparov |
Hallo! Tuurlijk, lees die naam dan eens! |
John Talen |
Had na iedere etappe 1,5 uur geen adem meer. Heeft u dat wel eens geprobeerd, 1,5 uur zonder adem? Precies, groot respect. De volgende dag zat ie weer op zijn fiets. |
En ook leuk, welke renners mis ik niet en waarom niet?:
Renner |
Reden |
Miguel Indurain |
Boring! |
Jeannie Longo |
Heks. |
Gerrie Knetemann |
Je bent pas leuk als anderen dat vinden, niet als je dat zelf denkt! |
Greg Lemond |
Strebertje |
Kees Priem |
Zeeuwse gluiperd |
Jan Raas |
Zie Kees Priem |
Richard Virenque |
Omdat echt niemand van ‘m houdt. Niemand, niemand, niemand. |
Eric Zabel |
Duitser |
Lance Armstrong |
O kut, die is er nog. Zijn eerste touroverwinning, was adembenemend. De 6 volgende (ja, echt waar hoor), waren niet leuk. |
Peter Post |
Ik heb ‘’m nooit kunnen verstaan met zijn geslis. |
Peter Winnen |
Hoezo winnen? It’s not in the name. Daarnaast Limbo. |
Pedro Delgado |
Hield mét doping Steven Rooks van een touroverwinning. Grote Boef dus. |
Doet u mee? Mail me wie jullie in de tour willen hebben en wie juist niet!!
Is wel weer leuk, wordt het een interactieve column. U reageert om mij en ik weer op u. Leuk leuk. He, lekker zeg, gelukkig weer een doel in het leven. Joepie.
Nóg een leuk spelletje:
Ik zit “op” Chios, een Grieks eiland. Is zo’n eiland dat echt tegen Turkije is aangeplakt, maar toch Grieks is. Klopt echt niks van dus. Griekenland ligt mijlen ver weg. Ik bedoel……Texel hoort toch ook niet bij Duitsland? Uhhh…toch? Enfin, vanaf het terras kun je aan de overkant van de plas Turkije zien liggen (lekker belangrijk trouwens). Komt zo’n obert naar mij toe met mijn bestelde Ouzootje, zegt ie popi jopie, “That’s Turkey” al wijzend naar de overkant. Zeg ik heerlijk kalm terug: “Yes, yes, I know this is Turkey”. Moet je die ogen gifgroen zien worden jongens…..heeeeeeeeerlijk, hihi.
Gegroet,
drs. APH van Loon
Biciclopoloog
|
Invloed
Lieve lezers,
Goed, ik schreeuw zo nu en dan wel eens. Het is niet altijd even vrolijk om te lezen, ongetwijfeld. Dat zal me overigens aan mijn reet roesten. Maar ook ik word een dagje ouder en milder. Met al dat geschreeuw en gezeur bereik je ook niks, zult zegt men dan. En dat dacht ik ook……tot dit jaar!
Namelijk……….het tij is gekeerd! In 2003 schreef ik onderstaande column. En om u nu niet gelijk te laten denken…..tsja, das makkelijk, een column herhalen, dat kan ik ook! “ …heb ik het mezelf moeilijk gemaakt en de column overgeschreven in het Plat Haags! Komt ie.
(Even een tip, je moet het hardop voorlezen…….dan lukt de vertaling beter)
En alweâh behoâhlijke malvesasies van de organisasie
Zau voâh ut schčde van de Tâhrmark wil ik nog graag is terugkaume op de slechte organisasie vannet Tâhrspel. Waarom zult u zegge? Heppie potvedomme die gaste intusse al nie genoeg afgezeike. NEI! Dat denk ik nie. Ik ben namelijk nog steids erg baus om enkele zake.
Zau lčk ineins dajje de včf wissels die je zaugenaam voâh je team in mot vulle HELMAAL GEIN WISSELS ZčN!!! Allein an ut begin vannet spel, wanneâh blčk dajje team nie ůit 10 man bestaat, dan zette ze r wissels in. Ik hep godvedomme nu nog 5 renners auvâh of zau! Waah heppik die 15 renners dan voâh ingevuld?? Denke die gaste dat ik niks te doen hep of zau?? Dat ik zaumaah voâh de lol die heile kutadministrasie an ut invulle ben. Ůilskůikes! Dat slaat toch nerreges op! Een wissels komp r toch in as r iemand ůitvalt. Tenminste, dat lčk me normaal. Bč foebel wel ja! Waarom mot ik andars 5 wissels invoere? Hoe graut is de kans dat r 5!!!!!!! renners nie stagte. Slaat ech heilemaal nerreges. Bč andere Tâhrspelle wogt r gewaun lekkâh gewisseld. Dus bčvoâhbeild heppik dat 7 sprintars in ut team, Peitakshi en Kirsipuu en dergelčke stappe af, want ja…de berge kaume in zich. Niks an ut handje…..dan daah růil ik daah maui Virenque en Mayau voâh in of zau! Snappie. Da´s gelčk taktiek! Want je weit dat r altčd een paah sprintars afstappe zodra r een berg in zich komp.....nâh die růil je dan gelčk in voâh een paah berggčte! Das auk laugies. Maah dti spel is ech gelul.
Dan nog iets. De einige reide waarom mčn ploeg "Helde van de bisiclaupaulaug" nie compleit is (dus maah 9 renners hep, is omdat de organisasie wčgâht Fulcau van Gulik op die 10e plek te zette. SCHANDALIG"!!!! An de eine kant zette ze Fulcau en Adrie wel op hun lčs van zaugenaamde wielrenners die meidoen......an de andere kant zette ze Fulcau weâh nie in mčn ploeg omdat ie nie stagt. Kogtom, ze meite met twei mate!!! En reike maah dat ik daarauvâh tautaal auvâh de zčk ben! En dat ut tweide team van mčn is toch een gčntje, een combi van renners die hagt durreve te werke en renners met een luike naam (helde dus!) Veilau en Seibastien Hinâhlt en zau!!! Nâh, dan kunne die čkels r Fulcau toch auk wel bčzette?? Ze hebbe hem immers zellef op de lčs gezet. Is dat nâh teveil gevraag?? Ik geif ze nauta bene die 5 uiri kadau met zo´n team! Een of andere goknich gaat r toch met die 5 uiri vandoâh?!!! Een beitje meâh respect zâh dan toch nie zau gek zčn, toch? čgelijk ben ik de einige en echte sponsor van dit kleirespel.
Met vriendelijke groet,
drs. APH van Laun
Bisiclaupaulaug
En wat schetst mijn verbazing!??? Ze hebben potverdikke geluisterd. Reserves zijn nu ook echt reserves. Wissels zijn wissels. Fulco van Gulik is in te vullen en hij doet mee!! Enfin, ik kan wel janken van geluk. Mijn gebeden zijn gehoord.
Conclusie: IK BLIJF SCHREEUWEN!!! Het helpt toch immers? Maffia is dus wel te bestrijden…..je moet gewoon de langste adem hebben. Yahoooooooooooooo. Ik dans, zing, kortom ben blij en pluk de dag. Ik ga de politiek in denk ik. De Partij van de Harde Schreeuw.
GGGGGRRROOOOOAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH
Gegroet,
drs. APH van Loon
Biciclopoloog
|
Hoe is het toch met Fulco?
Lieve Lezer,
Uiteraard bent ook u benieuwd hoe het toch met onze favoriete wielrenner ter wereld is, Fulco van Gulik uiteraard. Ik kan u geruststellen………het gaat goed met Fulco!!!
Op het Nederlands kampioenschap op de weg te Rotterdam dit jaar behaalde hij een verdienstelijke 13e plek. In ons tourspel zou dit toch al snel goed zijn voor 3 mooie puntjes nietwaar?
De uitslag:
1 Leon van Bon (Davitamon-Lotto) 4.44.08 (45.612 km/h)
2 Steven de Jongh (Rabobank (Pro-Tour))
3 Max van Heeswijk (Discovery Channel)
4 Kenny van Hummel (EuroGifts.com)
5 Rudie Kemna (Shimano-Memory Corp.)
6 Hans Dekkers (Rabobank (Cont.))
7 Arno Wallaard (Cycling Team Bert Story-Piels)
8 Stefan van Dijk (MR Bookmaker - Sports Tech)
9 Aart Vierhouten (Davitamon-Lotto)
10 Bert Hiemstra (Team Skil - Moser)
11 Bart Boom (AWV de Zwaluwen)
12 Marvin van der Pluijm (EuroGifts.com)
13 Fulco van Gulik (Cycling Team Bert Story-Piels)
14 Arjan Elferink (NWV Groningen)
15 Remko Kramer (Marco Polo Cycling Club)
En daarmee was Fulco 5e bij de neo-profs zonder contract!!! Da’s nie niks lijkt me.
Wat we natuurlijk nog niet wisten en direct opvalt, is dat Fulco nu voor “Cycling Team Bert Story-Piels” fietst. Mijn God, wat een naam, hoor ik u denken. En daar ben ik het wel mee eens.
Nog even voor uw herinnering:
Naam: Fulco van Gulik
Geboortedatum: 01-08-1979
(nog slechts 26 jaar dus zijn beste jaren nog voor de boeg)
Belangrijkste resultaten 2004:
1e plaats Etappe 2 Ronde van Antwerpen
1e plaats Etappe 4 Ronde van Antwerpen
1e plaats Eindstand groene trui Ronde van Antwerpen
1e plaats Eindklassement witte trui Olympia' tour
1e plaats Waddinxveen
1e plaats Huybergen
1e plaats Rotterdams kampioenschap
2e plaats Dwars door Gendringen
2e plaats Omloop van Schokland
2e plaats Etappe 3 Ronde van Midden Brabant
3e plaats Eindklassement Ronde van Antwerpen
3e plaats Etappe 1 Olympia's Tour,
3e plaats Etappe 1 Ronde van Antwerpen
Belangrijkste resultaten in het verleden:
1e plaats Etappe 1 Olympia’s Tour 2003
1e plaats Etappe 1 OZ Wielerweekend 2003
1e plaats Eindstand groene trui OZ wielerweekend 2003
1e plaats Acht van chaam 2003
1e plaats Omloop van de Vlaamse Gewesten 2000
1e plaats OZ Tour Beneden Maas 2000
1e plaats Grote Scheldeprijs (België) 2000
1e plaats Draai van de Kaai 2000
1e plaats Westland klassement 2000
1e plaats Agrifirm klassement 2000
1e plaats Europa Classic (België) 2000
1e plaats DK Zuid Holland 2000
2e plaats Omloop van de Glazen Stad 2000
2e plaats Borculo Classic 2000
2e plaats Theo Koomen Plaquette 2000
3e plaats Ronde van Midden Nederland 2003
Bert Story Piels, Bert Story Piels, nee het spreekt niet echt tot de verbeelding. Eigenlijk Fulco onwaardig zou je zo zeggen. Bert Story is de plaatselijke BMW en Mini dealer van Waardenburg. Piels doet in technische installaties, sfeerhaarden en baden in Rosmalen. Pfffffffffff, worden we niet echt vrolijk van toch?
Toch lacht Fulco volop op de foto. Hij lijkt een tevreden mens en is dat niet het belangrijkste? Aan zijn fiets kan het ook niet liggen. Hij fietst namelijk op de volgende Gazelle.
Ja, wat interesseert mij dat nou zult u zeggen. Nou, aardig wat lijkt me. Het zou natuurlijk niet goed zijn als Fulco zou fietsen op een compleet inferieure fiets. Dat dat effe duidelijk moge zijn.
En dan……uit BN/De Stem van 14 maart van dit jaar:
U ziet……er is nog zeker hoop op een prachtig profcontract voor onze held!! En aan zijn ploegleiding zal het ook niet liggen.
Ik houd u uiteraard op de hoogte. Fulco in de Tour van 2006!!! En Le Draai natuurlijk….potverdikke.
Met vriendelijke groet,
drs. A.P.H. van Loon
Biciclopoloog
|
Luxemburg……een van de grootste wielernaties in de historie!!
Beste Lezers,
Onze vriend Patrick Speek heeft mij verzocht (wellicht enigszins in twijfel over mijn wieler-historische kennis), om eens na te gaan of er in het verleden wel Luxemburgers zijn geweest die in de Tour wel eens wat gewonnen hebben.
Enfin, Luxemburgers die hard kunnen fietsen. Patje Patje toch, wat ben je nog een fietsfeut. Natuurlijk zijn er die….volop zelfs. Luxemburg kan met recht een van de meest aansprekende wielernaties in het Tourverleden genoemd worden.
Nicolas Frantz heeft maar liefst 20 zeges in de Tour behaald!!!! Francois Faber 19 zeges!!
Charly Gaul uit Luxemburg heeft maar liefst 10 etappes in de Tour gewonnen!! Even voor jouw beeldvorming Patje……alleen de Nederlanders Jan Raas en Joop Zoetemelk komen in de buurt met 10 zeges.
3 zeges: Jean Diederich, Jean Goldschmit evenals Francois Neuens
2 zeges: Jean Majerus.
1 zege: Mathias Clemens, Arsene Mersch, Jean-Pierre Schmidt, Edy Schutz en Willy Kemp.
Zo die staat!
En dan zul je denken, ja, dat zal dan wel, een paar etappetjes winnen en zo….maar nee hoor!!! Maar liefst 4 Luxemburgers hebben in het verleden de Tour gewonnen. Jeetje, man, dat je dat niet wist.
Eerste in eindklassement 1958
Charly Gaul
Eerste in eindklassement 1928
Nicolas Frantz
Eerste in eindklassement 1927
Nicolas Frantz
Eerste in eindklassement 1909
Francois Faber
Daarnaast werden bovengenoemde heren in andere jaren regelmatig 2e en 3e. Ik geloof dat mijn statement gemaakt is. Nederland is maar een suf wielerland, vergeleken met Luxemburg. Dat dat effe duidelijk moge zijn.
Nou, Patrick…..en dat allemaal omdat dhr. Kirchen (die snotneus) een paar puntjes voor je gescoord heeft. Neem van mij aan,…Peuter Kirchen mag de edele wielerschoenen van bovenstaande helden nog niet eens poetsen. Laat staan dat ie waterdrager voor ze mag zijn. Kirchen is een loser!!
Met vriendelijke groet,
Drs. A.P.H. van Loon
Biciclopoloog
|
WEENING DE KONING!!!
He he…..eindelijk weer een een Nederlander om apetrots op te zijn. Heeft u ook gekeken vanmiddag. Potverdikke wat was het spannend he. Weening is een held pur sang. Daar mag geen twijfel meer -over bestaan. Ik dacht dat ik het met mijn laatste-plaats ploeg best lekker op weg was, maar gelukkig gooide deze klasbak Fries roet in mijn eten.
Waarom is Weening een held?
1 Hij heeft een hele lelijke rijstijl. Prachtig mooi dus eigenlijk.
2 Hij is zo’n ouderwetse mooie stoemper.
3 Als je ‘m de berg op ziet rijden, denk je dat hij geen meter vooruit komt, maar hij maakt me daar een snelheid zeg, niet te geloven (eigenlijk een beetje op zijn Ullrich’s)
4 Hij heeft er een mooie markante kop op staan. Goeie neus, machtig mooie kin, schitterende grimas….wat wil je nog meer.
5 Zie je op de foto boven dat gezicht en die helm? Man, dat is gezicht IS die helm gewoon, schitterend!! Het heeft dezelfde vorm. Net alsof hij een tijdrit rijdt met zijn eigen gezicht op zijn gezicht. Waar zie je dat nog tegenwoordig?
6 Karakter, karakter en nog eens karakter. In het voetbal zou hij een noeste verdediger zijn die je drie keer voorbij moet om dan te beseffen dat je er nog niet voorbij bent. Zakt de moed van in je schoenen als tegenstander.
7 Bek wagenwijd open. Deed Freddy Maertens ook altijd. Een genot om te zien.
8 Weten dat je eigenlijk gaat verliezen, Klöden, was sterker, het peloton ook, maar toch……..jongensboek overwinning!
9 Heel lelijk sprinten en toch winnen.
10 Enz. enz. enz.......
Nederland heeft er een held bij. Weening de Koning!! Ik tip hem nu als winnaar van Le Draai du Kaai 2005. Zet ik bij deze de twee euri op in.
Met vriendelijke groet,
drs. A.P.H. van Loon
Biciclopoloog
|
LOTZ?
Even naar de site van Marc Lotz gaan kijken. Moet ik hem nou missen of niet? Weet het echt niet. Raar idee. Wel oke gozer, maar toch. Dit staat er op zijn site:
En dan kan je ook nog een gastenboek invullen. That’s it. Net een condoleance-register. Heel raar.
En dus heb ik voor de zekerheid effe een nieuwe Lotz gezocht en gevonden!!!!…..ze heet Lotte van Hoek (ik noem haar Lotze van Hoek), ze is heeeeel lief en is dit jaar Nederlands kampioen geworden in Emmen bij de meisjes van 13 jaar. Mooi he. En zie je die foto. Volgens mij eet ze gewoon een frikandelletje. Dat kan nog op die leeftijd. Adembenemend!
Uitslag:
Plaats |
Nr |
Naam |
Vereniging |
Lic. nr |
1 |
34 |
Lotte van Hoek |
Team Brabant 2000 |
19213 |
2 |
9 |
Melanie Woering |
PRC Delta |
19044 |
3 |
23 |
Laura Meurs |
DRC de Mol |
19076 |
Blij dat ik een nieuwe heldin gevonden heb. Zij zou eigenlijk verkering moeten hebben met Fulco!
Met vriendelijke groet,
Drs. A.P.H. van Loon
Biciclopoloog
|
Makkelijk!!
Lieve lezers,
Vanwege het ranzige baggerweer het volgende:
Ik zat laatst te denken. Het is natuurlijk ook wel leuk om zo ineens andersoortige tips te geven die wel handig kunnen zijn voor bij het wielrennen (kijken).
En wat is er dan handiger dan de Heineken Honcho!! Daar heb je die jodokus ook weer, zult u denken. Maar wacht effe…….ik zal uiteraard weer met goede argumenten komen.
Voor diegenen zonder tv of radio. …..wat is de Heineken Honcho eigenlijk??
“Omdat die tiempo in Nederland niet altijd even betrouwbaar is, komt Heineken met een unieke vinding: El Honcho. Half handoek en half poncho zorgt de honcho dat je altijd naar buiten kunt. Zeer pocito op te vouwen en makkelijk overal mee naar toe te nemen. Opvallend differente en superhandig. Wacht niet langer en koop ´m ook. Je vindt hem in de supermarkt in een speciale doos samen met 12 blikjes bier. De Honcho, bij zon een handdoek, bij regen een poncho!!!”
Dit is niet niks natuurlijk he!! En als speciale actie heeft Café de Lachende Vos een super-aanbieding!!
Bestel en drink NU in je eentje een vat bier bij Café DLV en je krijgt een Heineken Honcho gratis en voor niks!!. Die kun je dan gelijk gebruiken om in te kotsen dan wel je mondhoeken met kots af te vegen.
Waarom vertel ik dit eigenlijk?
De Heineken Honcho gaan wij “en group” gebruiken voor de jaarlijkse “wielrenkijkevenementen”, te weten:
- festiviteiten op het Wilhelminaveld (altijd pokkeweer vandaar);
- en natuurlijk voor Le Draai du Kaar! (is het niet voor eventuele regen, dan wel voor overvliegend bier).
Zo mijn zakken zijn weer gevuld! Is weer eens wat anders……zo´n column die geld oplevert. Jullie denken misschien een zielige stuiver te winnen met het Tourspel……ik ben allang binnen.
Met vriendelijke groet,
drs. A.P.H. van Loon
Biciclopoloog
P.S.: deze column is mede mogelijk gemaakt door Café de Lachende Vos. Café de Lachende Vos….voor al uw feesten en partijen!
|
Beste Lezers,
Aangezien Dallas ook weer wordt herhaald op de tv…..een golden oldie!!
Wat doen voorheen bekende wielrenners vandaag de dag eigenlijk?????
Uiteraard omdat de etappe gisteren wederom geen reet aan was, neem ik u graag mee naar een geheel andersoortig onderwerp en wel……..wat zouden onze beroemde wielrenners van toen vandaag de dag toch doen??
Bent u er ook zo benieuwd naar. Graag geef ik daarom hieronder een impressie van de huidgie dagelijkse werkzaamheden van Steven Rooks, Henk Lubberding en….jawel Adrie van der Poel!!
Steven Rooks
La Marmotte 6 juli 2002: de 174 km lange cyclosportieve over de cols Croix de Fer, Télégraphe, Galibier en de 21 bochten van Alpe d'Huez. Om deze Alpenreuzen te bedwingen is een goede voorbereiding onontbeerlijk. In de week vóór de Marmotte organiseren we trainingsclinics op en rondom Alpe d'Huez. We doen dit samen met Steven Rooks; een renner die deze berg zeer succesvol wist te bedwingen. In bocht 9 staat de herinnering aan zijn overwinning in de Tour de France van 1988.
Henk Lubberding
Wat was de belangrijkste succesfactor van de ijzersterke wielerploeg van Peter Post, die jarenlang de koersen beheerste in binnen en buitenland?
Het toverwoord was "Samenwerking" legt Lubberding uit. Iedereen was even waardevol, we hadden respect voor elkaars specifieke talenten en we wisten door samenwerking de krachten binnen onze groep optimaal te gebruiken. Deze filosofie van "samen sta je sterk" past Henk nu toe bij "Teambuilding met Lubberding".
Aan bedrijven, organisaties en groepen biedt hij een op maat gesneden mix van sportiviteit, gezelligheid, teamtraining en ontspanning, waarbij de groepsdynamiek centraal staat.
Elke medewerker van een bedrijf moet mee kunnen doen! Dus het programma moet afgestemd zijn op de fysieke beperking{en} van het team.
Hierdoor is het team compleet aanwezig en kan derhalve de teambuilding beginnen!
m.a.w. Teambuilding met Lubberding heeft NIETS te maken met de fysieke sportachtergrond van Henk als beroepswielrenner!!!!!
De zes cols van Lubberding:
1 Communicatie :
Communicatie is het begin van alles. Goede communicatie is immers de beste methode om samen opdrachten uit te voeren.
2 Coordinatie :
Binnen het team moeten de taken uiteraard worden verdeeld. De verschillende onderdelen van een opdracht moeten in de juiste volgorde worden uitgevoerd. Natuurlijk leiderschap ontstaat hierbij vanzelf.
3 Confrontatie :
Als de samenwerking niet soepel verloopt, wordt de groep direct geconfronteerd met het eigen [on]vermogen. Al snel kan de groep een andere koers kiezen. Dat zulk soort veranderingsprocessen moeilijk zijn , zullen de deelnemers ook in hun dagelijks werk ondervinden.
4 Contacten :
In de gezellige en losse sfeer van de natuur ontstaan heel andere contacten dan op de werkvloer. Lubberding verdeelt de groepen zodanig dat collega's die elkaar niet zo vaak spreken, nu juist bij elkaar in de groep komen.
5 Competitie :
Hoe brengt Henk het competitie-element erin?
Doordat hij ploegen tegen elkaar opdrachten laat uitvoeren.
6 Collectief :
Om de opdrachten goed uit te voeren, moet er worden samengewerkt. Alle spellen en opdrachten zijn op samenwerking gebaseerd. Iedereen heeft zijn of haar eigen waarde in het team. Het succes van een team wordt vooral bepaald door de kracht van het collectief.
Al vele jaren organiseert Henk Lubberding fietsclinics, thuis of op lokatie! Heeft u zelf een prachtige omgeving in gedachten dan kunt u in overleg met Henk een clinic boeken [ook in buitenland]!! Gedurende deze clinics wordt o.a. aandacht besteed aan positie [houding], techniek, training en voeding .Op deze manier zorgt Henk ervoor dat de deelnemers de beheersing van deze sport naar een hoger plan kunnen tillen, waardoor zij met nog meer plezier hun hobby kunnen beoefenen. Om de besproken theorie in praktijk te brengen fietst u naar een van de mooiste gebieden van Nederland de "Veluwe"!! Onder persoonlijke begeleiding van Henk zijn de Zijpenberg, de Postbank en de Emmapyramide de "Dutchmountains" die beklommen worden! Gezelligheid kent geen tijd want u wordt gedurende de dag verzorgd [broodmaaltijd en drank all-in] op de boerderij!! Tevens bestaat de mogelijkheid een clinic van minimaal 3 uur te boeken op lokatie! Voor de echte liefhebbers bieden wij voor groepen weekend-arrangementen. Deze zijn er in verschillende prijsklasse , afgestemd op de maaltijden en verblijflokatie!
Voor meer info of boeking:
Henk Lubberding
Gravenstraat 2
7383 RH Voorst
Tel: 0575-502805 of 06-53833978
Fax: 0575-501386
Adrie van der Poel
Adrie van der Poel houdt zich tegenwoordig bezig met :
• Organisatie Cyclo cross Wereldbeker wedstrijd GP Adrie van der Poel
• Commentator Eurosport
• Begeleiden VIP's, die uitgenodigd zijn door de Rabobank, tijdens grote rondes en klassiekers
• Houden van lezingen en/of clinics
• In opdracht van de UCI begeleiden van renners zowel voor als na de wedstrijden die meetellen voor de wereldbeker
• Lid van de Cyclo-cross commissie van de UCI
Conclusie van de columnist
Er kan er maar 1 de slimste zijn en de rest blijven ontstijgen zoals hij ook al als wielrenner deed en dat is natuurlijk Adrie van der Poel (en Fulco uiteraard). Adrie gaat zich niet verlagen om te gaan fietsen met een stel vetgevreten amateurs. Dat Steven Rooks en Henk Lubberding al helemaal te dom zijn om iets fatsoenlijks te verzinnen na hun actieve carričre, moeten zij weten maar dat is niet Adrie zijn stijl en al zeker niet zijn niveau. Zijn niveau is proberen de mensen ook maar enigszins iets duidelijk te maken of zijn fietsvernuft en intelligentie. In de lezingen is het genie Adrie van der Poel aan het woord. Adries spreekt, de zaal is stil en luistert aandachtig! Je kunt een speld horen vallen. Succes ermee Adrie. Het zal niet meevallen om een stel malloten iets uit te leggen! Ik probeer het ook steeds, maar loop telkens tegen de muur. Wil je me misschien helpen??
drs. APH van Loon
Biciclopoloog
|
Ik heb een leuk ideetje!!
We gaan het spel compleet veranderen en leuker maken!!
Lieve lezers,
Wat zou u ervan denken als ik een ideetje had waarmee we het spel echt gezamenlijk veel leuker zouden kunnen maken? Nou, denkt u vast……dat zou leuk zijn. Inderdaad, en dat is het ook. U MOET ER ECHTER WEL WAT VOOR OVER HEBBEN HOOR!!
Dit is het plan:
Iedereen heeft ongetwijfeld een paar renners in zijn (helaas ook “haar”) team staan die werkelijk iedereen heeft. Want ja, je kunt het jezelf niet veroorloven om die renners niet in je team te hebben, want en ze leveren veel punten op en iedereen heeft ze. Je kent ze wel….de Armstrongetjes en de Ullrichjes. Dit maakt het spel echter natuurlijk wel een stukje saaier. Wat eigenlijk heb je daarmee nog maar 13 ipv 15 renners waarmee je het spel kan beslissen!! Da’s logisch he, toch?
Voor de vrouwen onder ons: als iedereen twee dezelfde spelers invult, levert dat voor iedereen hetzelfde aantal punten op…..en dus geen winst tov de ander. Maar zoals gezegd, da’s logisch.
Stel je voor dat iedereen (maar dan ook iedereen) besluit om Armstrong en Ullrich NIET in zijn/haar team te zetten. Dan kunnen wij dus met elkaar echter wél 15 renners opgeven waarmee we onderscheid, en dus verschil in punten, kunnen maken. En da’s echt leuk, want dan kun je nog eens een gokje wagen met een renner waarvan je denkt dat ie het gaat maken, maar absoluut niet zeker weet. En dus maakt dat het spel veeeeeeeeeeeeeeeeeeeel leuker en veeeeeeeeeeeeeeel interessanter. Ook dat is logisch. Dan heb je bijvoorbeeld ineens een Cancellaraatje erin zitten, nietwaar Cleem? Of je denkt ineens…..hé, ik denk dat Kirsipuu dit jaar de gekke koeienziekte krijgt en zo ineens wél de bergen over komt.
Het offer:
Er is maar 1 offer, maar wellicht voor u wel een lastige. U moet er zelf voor zorgen dat u Armstrong en Ullrich niet in uw team zet en vervolgens (en nou komt ie) het vertrouwen hebben in anderen dat ze dit ook doen!! En dáár zit de crux.
In de pyschologie heet dit “Het Prisoner’s Dillema”.
Het Prisoner’s Dilemma:
Het prisoner's dilemma (dilemma van de gevangene) is een meestal onvertaald gelaten begrip dat veelal als illustratie in de speltheorie wordt gebruikt.
Een veel voorkomende formulering is de volgende.
Twee misdadigers worden door de politie gesnapt en afzonderlijk van elkaar in de cel gezet. Ze kunnen niet onderling communiceren. Ze weten dat de politie niet al te veel bewijs heeft. Iedere gevangene kan twee dingen doen:
1. zijn mond houden en een lichte veroordeling krijgen
2. praten, zijn collega belasten en zelf zo voordeel proberen te krijgen.
Als beide gevangenen hun mond houden, is er niet voldoende bewijs en krijgen ze een lichte straf. Als er een spreekt en de andere zijn mond houdt, zal de zwijger een zwaardere straf krijgen en de spreker een nog lichtere of vrijuit gaan. Bekennen echter beide gevangenen dan krijgen ze allebei een fikse straf.
De vraag is: wat kan een gevangene het beste doen?
De essentie van het dilemma is dat als beide criminelen blijven zwijgen, ze samen beter af zijn dan als beide bekennen; maar als er maar een bekent is die veel beter af dan de andere die zwijgt, behoorlijk beter af dan als beiden bekennen, en ook beter af dan als beiden zwijgen.
Een en ander wordt duidelijk in de volgende tabel:
Jij Zwijgt Jij Bekent
Hij Zwijgt Beiden krijgen zes maanden Hij krijgt tien jaar; jij komt vrij
Hij Bekent Hij komt vrij; jij krijgt tien jaar Beiden krijgen vijf jaar
Speltheoretisch bezien is het voornaamste kenmerk van dit 'spel' dat het een niet-nul-som spel is. Vergelijkbare situaties komen in het dagelijks leven frequent voor. Is het in dergelijke situaties beter om samen te werken met de ander of om voor de snelle winst te gaan? Als men voorziet dat een dergelijke situatie met dezelfde partijen vaker zal voorkomen is het beter om samen te werken (en beide te zwijgen in het voorbeeld). Is de ontmoeting eenmalig dan kan dit anders liggen.
Dus:
Als wij allemaal NIET voor Armstrong en Ullrich kiezen, weten we dat we “en group” beter uit zijn. Maar individueel kan je natuurlijk meer punten scoren dan de ander, want zet je ze erin, gegarandeerd succes! Besluiten we allemaal (onafhankelijk) om Armstrong en Ullrich er wel in te zetten, dan zijn we het slechtste af, want niemand wint en we hebben een saai spel!
Conclusie: het is aan u!!
Gegroet,
drs. APH van Loon
Biciclopoloog
P.S.1: Prisoner dillema’s komen haast nooit uit, dat wil zeggen, mensen die voor de keuze gesteld worden kiezen nooit voor een collectief goede oplossing, maar altijd de oplossing waar zijzelf (het individu) beter van worden. Gevangen die onafhankelijk ondervraagd worden, krijgen daarom ook vaak samen de op 1 na grootste straf. Helaas, zo egocentristisch is deze klote wereld. Jammer he! Kwestie van vertrouwen.
P.S.2: In het kader van PS1, zal ik Armstrong en Ullrich er nou inzetten of niet? Moeilijk moeilijk.
|
De ondergang van Rozenoord?
Ik ben me weer eens kapot geschrokken. Ik lees normaal gesproken zo weinig mogelijk kranten (mijn ziekelijke brein zit toch boordevol fantastische informatie!), maar heel af en toe wordt ik wel eens op een artikel van belang gewezen. Zo ook deze keer.
Van het artikel “Rozenoord moet deels blijven” in BN/De Stem, ben ik werkelijk heel verdrietig, opstandig en nostalgisch geworden. Het is mij namelijk duidelijk! Rozenoord zal over enkele jaren niet meer bestaan!! Was de teloorgang van dit schitterende complex al een decennium aardig op gang, dit artikel en daarmee gepaard gaande de plannen van de gemeente Bergen op Zoom, doen er graag nog een flinke schep bovenop.
Vooral zinnen als:
• Een volledige opheffing van sportpark Rozenoord ten behoeve van woningbouw is geen haalbare kaart. In het groene gebied tussen Halsteren en Bergen op Zoom is ruimte voor een nieuw sportpark evenals ten zuiden van de Nieuwe Schans in Halsteren;
• Van Rozenoord zouden in eerste instantie alleen de natuurgrasvelden moeten verdwijnen. Voorzieningen als de kunststofatletiekbaan en het kunstgrashockeyveld, het verharde handbalveld en de graveltennisbanen kunnen volgens de conceptnotitie het best op Rozenoord worden gehandhaafd;
• Rozenoord in wijk Oost helemaal opheffen ten behoeve van woningbouw wordt niet reëel geacht, het park verkleinen en op een deel ervan huizen bouwen kan wel;
• In de zone tussen Halsteren en Bergen op Zoom (tussen Melanen, Vetterik en Beijmoerseweg) is ook plaats voor een nieuw sportpark. Dat zou kunnen dienen als overlooplocatie voor de sportparken De Beek in Halsteren en het sportpark in Lepelstraat en tevens ruimtebehoefte van Bergse sportverenigingen kunnen opvangen;
hebben bij mij de haren in mijn nek overeind doen staan.
Het bovenstaande maakt een en ander toch duidelijk…MOC en Smash gaan weg bij Rozenoord!! Is er iets ergers (slecht Nederlands) denkbaar. En de schlemielige alternatieven zijn om samen met een paar boeren op een veld in Halsteren te gaan voetballen, of in de Augustapolder (“vroeger mocht ik er van mijn moeder al niet gaan spelen, da´s vutte gevaarluk”) ons geluk te gaan beproeven.
Ik word al helemaal debiel van de gedachte. Nu voetbal ik persoonlijk de laatste tijd al niet erg veel (zeg maar niets), maar laat ik over 1 ding erg duidelijk zijn………………MOC en SMASH GAAN NIET BUITEN ROZENOORD SPELEN!!!!!! En al zeker niet met een paar “boeren” van Lepelstraat die er voor gezorgd hebben dat ik potverdomme de laatste jaren van mijn imposante carriere regelmatig geblesseerd was!!
Ik ben een man van tradities en daar mag je me ook aan houden. MOC en Smash horen op Rozenoord!! En daar is geen speld tussen te krijgen. En MOC/Smash verplaatsen naar een andere plek, is zo ongeveer hetzelfde als een Europese auto voor een Japanse inruilen!! Dat doe je ook niet?! Het is pure stadsverraad. Alle handballende en hockeyende mietjes mogen blijven en wij…….de uitvoerders van de “moeders aller sporten” moeten verkassen.
Het interesseert me helemaal geen zier dat ik mezelf in de meest vieze en slechte kleedhokjes moet omkleden, want ze staan op Rozenoord! Het interesseert me nog minder dat ik zo ongeveer een kilometer moet lopen van de kantine naar het voetbalveld, want het veld staat op Rozenoord! Het interesseert me ook niets dat ik mijn biertjes in een veel te grote en lege kantine moet opdrinken. Het interesseert me al helemaal niks dat ik de auto (of iets wat daar op lijkt) 4 kilometer verder moet parkeren dan de ingang van………….ROZENOORD!! HET IS NAMELIJK ROZENOORD en daar gaat het om! Ze zijn helemaal gek geworden!
Het is daarom zaak dat we nu snel de koppen bij elkaar steken, de “hoge” heren van de gemeente gewoon zelf hun beslissingen laten nemen (daar hebben we toch geen invloed op) en zelf met een goed plan van aanpak komen. En de organisatie van de Lachende Tour kan daar bij helpen. Let op!! Hier komt de oplossing.
1 Iedere MOC-er/Smasher schrijft zich NU in voor een stuk kavel op Rozenoord!
2 Iedere MOC-er/Smasher neemt terstond een tweede hypotheek!
3 Iedere MOC-er/Smasher tekent onmiddellijk een contract dat hij het stuk kavel, voor laten we zeggen de prijs van een lidmaatschap voor het leven (dan gaat tenminste ook de contributie voor betreffende persoon niet meer omhoog), ter beschikking stelt aan de vereniging.
4 Iedere MOC-er/Smasher vertelt zijn vrouw hierover helemaal NIETS (zeg maar gewoon tegen je vrouw dat het slecht gaat met de zaak en dat je mocht kiezen….of minder salaris of ontslag, dan hebben ze zelfs medelijden met je en heb je wellicht weer eens goeie sex)! Laat de tweede hypotheek maar door je baas op een aparte rekening storten.
Conclusie:
MOC/Smash blijven waar zij horen, wij blijven op zaterdag en zondag gelukkig en we trekken een lange neus naar de gemeente!!
Gegroet,
drs. APH van Loon
Biciclopoloog
P.S.: en als dit allemaal nog niet lukt, dan gaan we gewoon vragen aan BSC, Alliance, VV Roosendaal, TV Roosendaal, TC Vierhoeven enz. of ze nog plek voor ons hebben. Als we dan toch buiten BoZ moeten gaan voetballen, dan maar gelijk lekker ver weg van die ellende ook. En waar vind je nog mee ellende voor een Bergenaar…………precies!
|
|
|
| Aantal Spelers |
: |
81 |
| Actieve Ploegen |
: |
203 |
| Fictieve Ploegen |
: |
9 |
| Totaal Ploegen |
: |
212 |
|
info@tourspel.org
|
